ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ο Βασίλειος Α. Λεβέντης (02.11.1951-01.07.2026) γεννήθηκε, κατά μια εκδοχή, στον Πειραιά των αρχών της δεκαετίας του 1950, στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν τον Πόλεμο και την Κατοχή, όντας το τέταρτο παιδί του Απόστολου Λεβέντη, με καταγωγή από το Κορακοβούνι Αρκαδίας, ο οποίος εργαζόταν ως τεχνίτης στα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά και της Γρηγορίας, το γένος Κασιμάτη, με καταγωγή από τον Δρυμώνα Κυθήρων. Η οικογένεια Λεβέντη φέρεται να μετοίκησε στον Πειραιά από την Μεσσήνη (σσ. η Μεσσήνη Μεσσηνίας καταγράφεται συχνά ως τόπος γεννήσεως του Βασίλη Λεβέντη), μετά από οικονομική καταστροφή που υπέστη από τους Γερμανούς κατακτητές στα χρόνια της Κατοχής. Όπως είχε τονίσει ο ίδιος ο Λεβέντης σε σχετικές μεταγενέστερες συνεντεύξεις, τα παιδικά χρόνια του υπήρξαν δύσκολα, καθώς ο πατέρας του εργαζόταν με μεροκάματο 40 δραχμές, πλην όμως κατάφερε να αναθρέψει και να υποστηρίξει τις σπουδές των τεσσάρων παιδιών του, σημειώνοντας μεταξύ των άλλων πως ο ένας αδελφός του είχε σπουδάσει μεταλλειολόγος μηχανικός, ο έτερος αδελφός του είχε γίνει καθηγητής του εργατικού δικαίου στη Νομική Αθηνών ενώ η αδελφή του εργαζόταν ως φυσικοθεραπεύτρια στο ΚΑΤ. Ο δε Βασίλης Λεβέντης, μεγαλωμένος στα Ταμπούρια Κερατσινίου, αφού ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του (δημοτικό σχολείο και εξατάξιο Γυμνάσιο), πέτυχε την εισαγωγή του μεταξύ των πρώτων, στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κατά το έτος 1969. 

Κατά την διάρκεια των τριτοβάθμιων σπουδών του οι οποίες συνέπεσαν με την περίοδο της Δικτατορίας, ο ίδιος φέρεται να συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, πλην όμως "όχι ως πρωτοπόρος, για να μην στεναχωρήσει τη μητέρα του", γεγονός το οποίο είχε διευκρινίσει σε συνεντεύξεις του. Ταυτόχρονα βέβαια αναφέρεται ευρέως η συμμετοχή στην δημιουργία, εκτύπωση και διανομή προκηρύξεων με αντιδικτατορικό περιεχόμενο. Την ίδια εποχή μάλιστα, όντας ακόμη φοιτητής, ο ίδιος δοκίμασε την τύχη του στο τραγούδι, ερμηνεύοντας το παγκοσμίως γνωστό τραγούδι / σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι "Τα Παιδιά του Πειραιά", το οποίο κυκλοφόρησε, κατά το έτος 1972, μάλλον με ιδία χρηματοδότηση, σε ένα δισκάκι 45 στροφών, από μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία με την επωνυμία "Hellas Records" (σσ. στην έτερη - δεύτερη - πλευρά του δίσκου, ο ίδιος ερμήνευε το τραγούδι "Αλέκα" μαζί με την συμφοιτήτρια του Τζένη Λιέρη). Η επιλογή της επιτυχίας του Μάνου Χατζιδάκι την οποία είχε ερμηνεύσει η Μελίνα Μερκούρη για τις ανάγκες της ταινίας "Ποτέ την Κυριακή", σαφώς δεν υπήρξε τυχαία, καθώς ο Βασίλης Λεβέντης ήταν μεγαλωμένος στον Πειραιά και προερχόταν από πολυπληθή οικογένεια. 

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974, ο Βασίλης Λεβέντης υπήρξε εκ των ιδρυτικών μελών του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος (Πα.Σο.Κ). Την ίδια χρονιά, μετά την περάτωση των σπουδών του στο Ε.Μ.Π., συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πολυτεχνείο του Μονάχου της τότε Δυτικής Γερμανίας, επιλέγοντας κατεύθυνση σπουδών σχετική με τις θεμελιώσεις δομικών έργων και τον τεχνικό-οικονομικό προγραμματισμό έργων υποδομής μεγάλων πόλεων. Κατά το έτος 1975, ως συνεργάτης του διακεκριμένου αρχιτέκτονα και καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κυπριανού Μπίρη (Χαλκίδα, 1907 - Αθήνα, 1990), ο οποίος εκείνη την περίοδο (1974-1976) διατελούσε Υφυπουργός Δημοσίων Έργων στην πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, συνέβαλε στη σύνταξη των άρθρων 21 και 24 του Συντάγματος και στην ίδρυση της Δημόσιας Επιχείρησης Οίκησης και Στέγασης (ΔΕΠΟΣ). Ακολούθως, ο Β. Λεβέντης ολοκλήρωσε την στρατιωτική θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό, υπηρετώντας στη Διεύθυνση Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (Δ.Δ.Μ.Ν.), στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, ως Επίκουρος Σημαιοφόρος κατά την περίοδο 1976-1978. 

Μετά την νίκη του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 και τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, ο Λεβέντης φέρεται να εκδήλωσε έντονες διαφωνίες, υπό την άποψη ότι το κόμμα σταδιακά απομακρυνόταν από τις αρχές του και στην ουσία συνέχιζε την πολιτική των προκατόχων του. Όπως προκύπτει από τα επίσημα αρχεία του Υπουργείου των Εσωτερικών, ο ίδιος πάντως δεν υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στις προαναφερόμενες εκλογές με το Πα.Σο.Κ. 

Την επόμενη χρονιά (1982), ο Λεβέντης έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του δημάρχου Πειραιώς, ως επικεφαλής του Συνδυασμού "Δημοκρατική Συνεργασία". Σύμφωνα με τις τότε διακηρύξεις του, ο Βασίλης Λεβέντης είχε αποφασίσει να διεκδικήσει το αξίωμα του Δημάρχου Πειραιώς με σκοπό ο Πειραιεύς να καταστεί μια πόλη σύγχρονη και κοινωνικά δίκαιη, αν και κτισμένη δίχως καμία πρόβλεψη και υποδομή, υλοποιώντας ένα γνήσιο τεχνοκρατικό πρόγραμμα έργων υποδομής. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, πρώτιστα μελήματα του συνδυασμού του Βασίλη Λεβέντη υπήρξαν η δημιουργία εμπορικής ζώνης, η επίλυση του κυκλοφοριακού, η διευθέτηση του αποχετευτικού συστήματος, η ανάπτυξη αντιπλημμυρικών έργων και κυρίως η αξιοποίηση της περιουσίας του Δήμου.

Οι υποψήφιοι με το ψηφοδέλτιο του Βασίλη Λεβέντη στις δημοτικές εκλογές του 1982 οι οποίες διεξήχθησαν στις 17 Οκτωβρίου (πρώτος γύρος) και στις 24 Οκτωβρίου (δεύτερος γύρος):

Κατά τη διάρκεια του σχετικού προεκλογικού αγώνα, ο Βασίλης Λεβέντης, παρουσιαζόταν ως "γνωστός για την πλούσια τεχνοκρατική του δράση σε Ελλάδα και εξωτερικό, καθώς επίσης για τους σκληρούς αγώνες του στο Πολυτεχνείο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας"! Ταυτόχρονα τονιζόταν πως κατά τη διαμονή του στο εξωτερικό, ο Λεβέντης είχε συνεργαστεί με μεγάλα πολιτικά ονόματα της Δυτικής Ευρώπης και ιδιαίτερα με τον Γερμανό Willy Brandt, πρώην Δήμαρχο Βερολίνου και επί σειρά ετών Καγκελάριου της Δυτικής Γερμανίας. Στο επιτελείο του τότε μόλις 31 ετών Βασιλείου Λεβέντη, ο οποίος κατερχόταν στις εκλογές ως υπερκομματικός υποψήφιος, όντας ο νεώτερος υποψήφιος δήμαρχος στην ιστορία της πόλεως, ανήκαν διάφοροι νέοι επιστήμονες όπως ο δικηγόρος Πέτρος Λεωτσάκος, ο καθηγητής Γιώργος Μουζακίτης και η επικεφαλής του γυναικείου τμήματος Νατάσα Μεντεσίδου (σσ. πρόκειται για την επί δεκαετίες σύντροφο του Βασίλη Λεβέντη). Συν τοις άλλοις, επίσης τονιζόταν πως ο Βασίλης Λεβέντης ήταν ανιψιός του Αστυνομικού Διευθυντή Γιώργου Λεβέντη, ο οποίος είχε σκοτωθεί έγκλειστος στο καταφύγιο της Ηλεκτρικής Εταιρίας, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, κατά τον βομβαρδισμό του Πειραιώς της 11ης Ιανουαρίου του 1944. 

Βασίλης Λεβέντης Υποψήφιος Δήμαρχος Πειραιώς (1982)

Μετά την οριστική απομάκρυνσή του από τους κόλπους του Πα.Σο.Κ, ο Βασίλης Λεβέντης ίδρυσε κατά το έτος 1984 το πρώτο εν Ελλάδι Οικολογικό κόμμα, ενώ συμμετείχε στις Ευρωεκλογές της ιδίας χρονιάς με τον συνδυασμό "Ελεύθεροι", αποσπώντας 8.816 ψήφους και ποσοστό 0,15%. Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του Βασίλη Λεβέντη είχε αρχίσει ήδη να εκφράζεται μέσα από συμβάντα όπως λ.χ. ο χαρακτηρισμός του υπηρεσιακού εξωκοινοβουλευτικού Υπουργού Τύπου, τότε Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνων, Μιχαήλ Σταθόπουλου ως "πρασινοφρουρού" (έτος 1985). Κατά το έτος 1986, έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων, λαμβάνοντας 2.352 ψήφους ήτοι ποσοστό 0,57%. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 1989 μετείχε ως υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στη Β' Αθηνών, όμως με μόλις 5.212 σταυρούς προτίμησης κατατάχθηκε μόλις 29ος ανάμεσα σε 31 υποψήφιους και δεν εκλέχτηκε.

Βασίλης Λεβέντης - Υποψήφιος Β' Αθηνών με τη ΝΔ (έτος 1989)

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Λεβέντης ίδρυσε το κόμμα "Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι", με το οποίο συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές της ίδιας χρονιάς, ενώ στα τέλη του έτους 1990 ίδρυσε τον τηλεοπτικό σταθμό Κανάλι 67 (Κοινωνική και Οικολογική Τηλεόραση – Green Greece), από την ομώνυμη συχνότητα UHF στο ραδιοτηλεοπτικό κέντρο της Πάρνηθας, στα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης. Κατά δήλωση του Βασίλη Λεβέντη, η ονομασία του εν λόγω σχηματισμού είχε εμπνευστεί από το πρώτο οικολογικό κόμμα της Γερμανίας, χώρα στην οποία ο ίδιος είχε πραγματοποιήσει, όπως ήδη αναφέρθηκε, τις μεταπτυχιακές του σπουδές.

Στις 2 Μαρτίου του έτους 1992, από τη συγχώνευση του κόμματος "Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι" του Βασίλη Λεβέντη με το κόμμα "Κέντρο – Δημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος", του Γεωργίου Γ. Παπανδρέου (Ελβετία, 1928 – 6 Αυγούστου 2020), ετεροθαλούς αδελφού του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, δημιουργήθηκε ένα νέο κόμμα με την αρχική ονομασία "Ένωση Κεντρώων και Οικολόγων", το οποίο μετέπειτα έγινε γνωστό απλά ως "Ένωση Κεντρώων" μετά την απαλοιφή του όρου "Οικολόγων". Το όνομα του κόμματος βέβαια επελέγη κάθε άλλο παρά τυχαία, ώστε να θυμίζει την Ένωση Κέντρου, του Γεωργίου Παπανδρέου του πρεσβύτερου (Καλέντζι Αχαΐας, 13 Φεβρουαρίου 1888 - Αθήνα, 1 Νοεμβρίου 1968). Σκοπός της ίδρυσης του νέου κόμματος υπήρξε η συσπείρωση του κεντρώου χώρου, της παραδοσιακής κοινωνικής βάσης του ΠΑΣΟΚ, καθώς ο Λεβέντης θεωρούσε πως τούτη είχε προδοθεί από τη μετεξέλιξη του κινήματος. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η Ένωση Κεντρώων έλαβε μέρος σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, με πλήρεις συνδυασμούς σε όλη τη χώρα, αρχής γενομένης από το έτος 1992! Ας σημειωθεί επίσης πως ο Βασίλης Λεβέντης, καθ'όλη τη διάρκεια του πολιτικού βίου του ως υποψήφιος βουλευτής, πολιτευόταν στη Β' Αθηνών. 

Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Βασίλης Λεβέντης έγινε ευρύτερα γνωστός κατά τη διενέργεια των αναπληρωματικών εκλογών της Β' Αθηνών, οι οποίες διεξήχθησαν στις 5 Απριλίου 1992 για την εκλογή ενός βουλευτή, μετά τα γεγονότα με τον Δημήτρη Τσοβόλα. Στις εν λόγω εκλογές, στις οποίες δεν συμμετείχαν η Νέα Δημοκρατία, το ΚΚΕ, ο Συνασπισμός και η Δημοκρατική Ανανέωση, την έδρα κέρδισε μεν το Πα.Σο.Κ με μεγάλη πλειοψηφία (σσ. εκλέχθηκε βουλευτής ο Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης με το σύστημα της λίστας), πλην όμως η πρωτοεμφανιζόμενη Ένωση Κεντρώων έλαβε 114.942 ψήφους (19,57%), συγκεντρώνοντας πιθανότατα ψήφους από οπαδούς της ΝΔ.

Ο Λεβέντης προσπαθώντας να καλυφθεί από τα μπουκάλια με νερό που του πετούσαν τραμπούκοι του ΠαΣοΚ στην Καλλιθέα έξω από το εκλογικό κέντρο όπου ψήφιζε (εκλογές 1992)

Την επόμενη χρονιά, στις 15 Μαρτίου του 1993, μεταδόθηκε ζωντανά από το Κανάλι 67, η τελευταία, ιστορική, εκπομπή του Βασίλη Λεβέντη, καθώς εκείνο το βράδυ οι Αρχές προχώρησαν στο κλείσιμο του τηλεοπτικού σταθμού με σχετική επιχείρηση στις κεραίες του Υμηττού, τερματίζοντας οριστικά τη λειτουργία του ελλείψει νόμιμης άδειας. Η συγκεκριμένη, κυρίως βραδινή / μεταμεσονύχτια εκπομπή πολιτικής ανάλυσης του Βασίλη Λεβέντη ήταν δίχως αμφιβολία πρωτοπόρα για την εποχή της, καθώς υπήρξε από τις πρώτες που έδωσε ελεύθερο βήμα δια τηλεφώνου στους τηλεθεατές. Ειρήσθω εν παρόδω, ο Βασίλης Λεβέντης, Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, γνωστός απλά ως "Πρόεδρος", εμφανιζόταν συνήθως με τον αγαπημένο του φραπέ ανά χείρας στο πλάνο, αναλύοντας με μονόλογο θέματα της πολιτικής κυρίως επικαιρότητας. Συχνά ο λόγος του Λεβέντη στις εκπομπές του είχε ξεσπάσματα, ατάκες, ειρωνείες, ύβρεις αλλά και στιγμές αμηχανίας, γεγονός που έκανε σταδιακά την εκπομπή του άκρως δημοφιλή, ιδίως στο νεανικό κοινό. Προ της εμφανίσεως του διαδικτύου, οι εκπομπές του Λεβέντη συζητιόνταν από παρέες σε καφετέριες, σχολεία, φροντιστήρια κ.α. συναφείς χώρους, με τον ίδιο τον Λεβέντη να ανάγεται σε έναν πρωταγωνιστή της βραδινής τηλεοπτικής ζώνης. Όσον αφορά την τελευταία εκπομπή του Καναλιού 67, τούτη έμεινε στην ιστορία για τα διαδοχικά ξεσπάσματα καταγγελίας του Λεβέντη εναντίον του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη - που ήταν τότε πρωθυπουργός και του "έκλεινε" το κανάλι - και του Ανδρέα Παπανδρέου, με ύβρεις, απειλές και ευχές για ανίατες ασθένειες. Μετά το κλείσιμο του Καναλιού 67, η τελευταία εκπομπή διακινήθηκε αναλογικά (σε βιντεοκασέτες) και αργότερα ψηφιοποιήθηκε, ενώ με την άνθηση του διαδικτύου διαμοιράστηκε online σε κάθε ενδιαφερόμενο αποκτώντας μεγάλη δημοσιότητα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως κατά το έτος 1997, ψηφιακό αντίγραφο ολόκληρης της τελευταίας εκπομπής του Καναλιού 67 υπήρχε διαθέσιμο προς download (κατέβασμα) στον κεντρικό server του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου!

"Φασισμός, προδοσία, αισχροί κι οι δυο! Αρκουδέηδες" (Βασίλης Λεβέντης - Κανάλι 67)

Για την ιστορία, την ίδια χρονιά το Κανάλι 67, το οποίο πλέον εξέπεμπε στους 40 UHF από τον Υμηττό, μετονομάστηκε σε Κανάλι 40 και αργότερα (έτος 2000) πωλήθηκε στον δημοσιογράφο και εκδότη Γιώργο Κουρή (10 Φεβρουαρίου 1937 - 30 Απριλίου 2018), ο οποίος ως γνωστόν κατά την περίοδο Ιανουάριος 1990 - Δεκέμβριος 1993 είχε το Κανάλι 29, προτού το πωλήσει στον Όμιλο Βαρδινογιάννη που το μετέτρεψε σε Star Channel, και, από το 1994 έως το 1999 το Κανάλι 5 / Alter! Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το ποσόν που καρπώθηκε ο Βασίλης Λεβέντης ή/και η Ένωση Κεντρώων από την πώληση της - κρατικής κατά τα λοιπά - συχνότητας παραμένει άγνωστο όπως επίσης εν γένει άγνωστες παρέμεναν οι πηγές χρηματοδότησης του Βασίλη Λεβέντη και του κόμματός του! Όσον αφορά την συνεργασία του Βασίλη Λεβέντη με τον Γεώργιο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος έφερε τον τίτλο του Αντιπροέδρου της Ένωσης Κεντρώων, αυτή αποδείχθηκε βραχύβια και τερματίστηκε μετά τις εκλογές του 1993 λόγω ασυμφωνιών. Αξιοσημείωτο είναι πως ο Γεώργιος Γ. Παπανδρέου εμφανιζόταν σε κάποιες εκπομπές μαζί με τον Λεβέντη ενώ υπάρχουν φωτογραφικά αρχεία που καταγράφουν τον Γεώργιο Γ. Παπανδρέου σε συγκεντρώσεις και ομιλίες του Λεβέντη κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα του 1993.

Στις πρόωρες εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993 που προκλήθηκαν από την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 15.926 ψήφους (ποσοστό 0,23%). Την ίδια εποχή ο Βασίλης Λεβέντης κατηγορούσε τον Αντώνη Σαμαρά (Πολιτική Άνοιξη) πως είχε κλέψει το όνομα του νέου κόμματός του από τον ίδιο! Ειρήσθω εν παρόδω, παραμονές των εκλογών του 1993, έξω από τα γραφεία του κόμματος της Ενώσεως Κεντρώων στην οδό Χαλκοκονδύλη 9, στο κέντρο των Αθηνών, είχε λάβει χώρα μεγαλειώδης συγκέντρωση οπαδών του Λεβέντη - πολλοί εκ των οποίων δεν είχαν καν δικαίωμα ψήφου! 

Ένωση Κεντρώων "Για μια πολιτική άνοιξη στον τόπο μας"

Στις αρχές του έτους 1994, ο τότε δημοσιογράφος και μετέπειτα υπουργός εργασίας Πάνος Παναγιωτόπουλος, κάλεσε τον Βασίλη Λεβέντη στη ζωντανή εκπομπή του ("Προφίλ"), στο κανάλι ΑΝΤ1, με εμφανή διάθεση εμπαιγμού του. Οι εν γένει τοποθετήσεις του Λεβέντη και κυρίως η αντίδραση του στις πίτσες που εμφανίστηκαν στο studio προκάλεσαν την συμπάθεια της κοινής γνώμης προς το πρόσωπό του και οδήγησαν εν τέλει στην τιμωρία του Παναγιωτόπουλου από την ΕΣΗΕΑ και στην παύση της εν λόγω εκπομπής. 

Στις Ευρωεκλογές της Κυριακής 12ης Ιουνίου του 1994 που διεξήχθησαν στην Ελλάδα και στα υπόλοιπα έντεκα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 77.951 ψήφους, ήτοι ποσοστό 1,19%.

Στις πρόωρες Βουλευτικές εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου του 1996, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 48.677 ψήφους, ήτοι ποσοστό 0,70%.

Στις Ευρωεκλογές της Κυριακής 13ης Ιουνίου 1999, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 52.512 ψήφους, ήτοι ποσοστό 0,82%. Στα τέλη της δεκαετίας του '90, συν τοις άλλοις κυκλοφορούσε Ενημερωτικό Δελτίο Τύπου της Ενώσεως Κεντρώων υπό τον τίτλο "Κανάλι 40: Κοινωνική και Οικολογική Τηλεόραση".

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως καθ'όλη τη δεκαετία του 1990, ο Λεβέντης συνέχισε την τηλεοπτική του παρουσία το Κανάλι 40 παρουσιάζοντας πολύωρες, συχνά μοναχικές, ζωντανές πολιτικές εκπομπές, όπου σχολίαζε την επικαιρότητα, ασκούσε έντονη κριτική στο πολιτικό σύστημα και προέβλεπε πολιτικές εξελίξεις. Οι εν λόγω εκπομπές απέκτησαν δημοτικότητα λόγω του ιδιαίτερου τρόπου ομιλίας του, των έντονων ξεσπασμάτων του και των τηλεφωνικών παρεμβάσεων των τηλεθεατών, που πολλές φορές ήταν φάρσες. Εκτός από το Κανάλι 40, ο Λεβέντης εμφανιζόταν σε διάφορα άλλα τοπικά ή μικρότερα κανάλια, αρθρογραφούσε, ομιλούσε σε ραδιοφωνικές εκπομπές, οργάνωνε ομιλίες, ενώ υπήρξε καλεσμένος σε εκπομπές όπως το Fantastico με τον Σπύρο Παπαδόπουλο και την Βίκυ Κουλιανού (έτος 1995).

Αρχής γενομένης από το έτος 2000, ο Βασίλης Λεβέντης συνέχισε την συστηματική τηλεοπτική παρουσία του στο κανάλι του Κουρή, παρουσιάζοντας μια εβδομαδιαία εκπομπή πολιτικού περιεχομένου με τίτλο "Πολιτικός Μαραθώνιος", ενώ ταυτόχρονα αρθρογραφούσε στην εφημερίδα "Αυριανή".  

Στις επόμενες Βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου του 2000, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 23.228 ψήφους, ήτοι ποσοστό 0,34%. Την επόμενη χρονιά (έτος 2001), ο Βασίλης Λεβέντης εκδίδει το βιβλίο "Εκδότες και δημοσιογράφοι: οι μεγάλες πληγές της ελληνικής κοινωνίας" (εκδόσεις Κάκτος). Δυο χρόνια αργότερα (2003), ο ίδιος εξέδωσε το βιβλίο "Ανοίγουμε το αρχείο του Βασίλη Λεβέντη" (Έκδοση της Ένωσης Κεντρώων).

Στις πρόωρες βουλευτικές της 7ης Μαρτίου του 2004, το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 19.531 ψήφους (ποσοστό 0,26%), ενώ στις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν λίγες εβδομάδες αργότερα, την Κυριακή 13 Ιουνίου 2004, η Ένωση Κεντρώων έλαβε 34.511 ψήφους (0,56%).

Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 και μετά την έναρξη της λειτουργίας και την κυριαρχία του youtube στο διαδίκτυο, φίλοι και συνεργάτες της Ένωσης Κεντρώων ψηφιοποίησαν από παλιές βιντεοκασέτες αρκετές από τις παλαιότερες εκπομπές του Βασίλη Λεβέντη των αρχών της δεκαετίας του 1990. Το εν λόγω υλικό, το οποίο ανέβηκε στο διαδίκτυο, έγινε σταδιακά ευρέως γνωστό, συγκεντρώνοντας πολλές θεάσεις. Την ίδια εποχή κυκλοφόρησε η εφημερίδα - όργανο του κόμματος της Ένωσης Κεντρώων "Αντιδιαπλοκή".

Στις Βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του 2007, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 20.822 ψήφους, ήτοι ποσοστό 0,29%.

Στις Ευρωεκλογές της Κυριακής 7ης Ιουνίου του 2009, η  Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 19.660 ψήφους (0,38%), ενώ στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του ιδίου έτους, έπειτα από την αιφνίδια διάλυση της Βουλής, το Κόμμα του Βασίλη Λεβέντη έλαβε 18.296 ψήφους (0,27%).

Στις Βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου του 2012 που διεξήχθησαν από την Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου (σσ. τον οποίον ο Λεβέντης επανειλημμένως είχε στηρίξει με δηλώσεις του), η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 38.439 ψήφους (0,61%). Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις επόμενες Βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου, επειδή στις προηγούμενες εκλογές του Μαΐου 2012 δεν έγινε δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης, το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη έλαβε 17.191 ψήφους (0,28%).

 

Στις Ευρωεκλογές του 2014 που διεξήχθησαν στην Ελλάδα στις 25 Μαΐου 2014 με το σύστημα της απλής αναλογικής και με διαδικασία επιλογής με σταυρό (για πρώτη φορά), η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη συγκέντρωσε 36.804 ψήφους (ποσοστό 0,64%). Τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους, δημιουργήθηκε στο Youtube το κανάλι με τον τίτλο "Αντιδιαπλοκή - Ένωση Κεντρώων".

Στις πρόωρες Βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015 που διενήργησε η Κυβέρνηση Σαμαρά λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή των Ελλήνων η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη έσπασε για πρώτη φορά το φράγμα των 100.000 ψήφων (110.923 ψήφους και ποσοστό 1,79%). Η συνεχιζόμενη δημοσιονομική κρίση, τα μνημόνια και η γενικότερη κοινωνικοπολιτική και οικονομική συγκυρία είχαν ως αποτέλεσμα οι κατά καιρούς λόγοι, συνεντεύξεις και δημόσιες παρεμβάσεις του Λεβέντη να εκλαμβάνονται από πολλούς ως όαση λογικής και αλήθειας. Αυτό οδήγησε σε μια αύξηση της δημοτικότητάς του, η οποία, ύστερα από πολλαπλές εκλογικές ήττες και αποτυχίες, μεταφράστηκε για πρώτη φορά και σε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση μέσω της κάλπης. Ο ίδιος ο Λεβέντης, έχοντας με τα χρόνια αφήσει πίσω του τις πιο ακραίες εκφάνσεις της προηγούμενης δημόσιας παρουσίας του, προβλήθηκε ως ένας "σοφός" της ελληνικής πολιτικής σκηνής, η οποία ούτως ή άλλως έπασχε από έλλειψη σοβαρότητας. Παράλληλα, παλαιότερες δηλώσεις του, που κυκλοφορούσαν ευρέως στο YouTube, αναδείχθηκαν εκ των υστέρων ως "προφητικές", ενισχύοντας ακόμη περισσότερο αυτή την εικόνα.

Κατ'αυτόν τον τρόπο λοιπόν, λίγους μήνες αργότερα, στις πρόωρες Βουλευτικές εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου του 2015 που διενεργήθηκαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση Θάνου, η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, πέτυχε την είσοδό της στη Βουλή των Ελλήνων, συγκεντρώνοντας 186.644 ψήφους και ποσοστό 3,43%, εκλέγοντας 9 βουλευτές!

Η μοναδική κοινοβουλευτική παρουσία του Λεβέντη κρίθηκε γενικά αξιοπρεπής, αλλά λιγότερο δυναμική από ότι ανέμεναν πολλοί υποστηρικτές του. Ενώ ο ίδιος είχε καλλιεργήσει την εικόνα ενός ιδιαίτερα επικριτικού και παρεμβατικού πολιτικού μέσα από τις πολυετείς τηλεοπτικές του εμφανίσεις, στη Βουλή, οι παρεμβάσεις του ήταν σχετικά περιορισμένες και δεν κατάφερε να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημόσια συζήτηση. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί θεώρησαν ότι δεν ανταποκρίθηκε στις υψηλές προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί κατά την εκλογική άνοδο της Ένωσης Κεντρώων.

Έτσι λοιπόν, στις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου του 2019 η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη υποχώρησε στις 82.084 ψήφους (1,45%), ενώ στις πρόωρες Βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου του ιδίου έτους  οι οποίες προκηρύχθηκαν από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η Ένωση Κεντρώων απέτυχε να επανεκλέγει στη Βουλή, περιοριζόμενη στις 70.178 ψήφους (1,24%).

Τον Σεπτέμβριο του 2021, ο Βασίλης Λεβέντης διαγνώστηκε με κορωνοϊό, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ραγδαία λόγω υποκείμενων νοσημάτων, με αποτέλεσμα να εισαχθεί σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και να διασωληνωθεί. Ο Λεβέντης παρέμεινε επί 70 περίπου ημέρες στη ΜΕΘ, κατάφερε να ξεπεράσει τον κίνδυνο και να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο. Έκτοτε, η όψη του και η φωνή του στις σπάνιες δημόσιες και τηλεοπτικές εμφανίσεις, στις ραδιοφωνικές παρεμβάσεις και συνεντεύξεις του και στα μειωμένα σε σχέση με το παρελθόν video που ανέβαιναν στο κανάλι της Ένωσης Κεντρώων στο Youtube μαρτυρούσαν έναν άνθρωπο εξαιρετικά καταβεβλημένο.

Σε εκλογικό επίπεδο, στις πρόωρες Βουλευτικές εκλογές της 21ης Μαΐου του 2023 η δύναμη της Ένωσης Κεντρώων περιορίστηκε ακόμη περισσότερο (22.471 ψήφους, 0,38%), ενώ ένα μήνα αργότερα, στις επαναληπτικές εκλογές της 25ης Ιουνίου, η Ένωση Κεντρώων έλαβε μόλις 14.286 ψήφους (0,27%). Τέλος, στις Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου του 2024, η Ένωση Κεντρώων συγκέντρωσε 10.926 ψήφους (0,27%).

Ο θάνατος του Βασίλη Λεβέντη, την 1η Ιουλίου 2026, σε ηλικία 75 ετών, ύστερα από δίμηνη νοσηλεία, σηματοδότησε το τέλος μιας ιδιότυπης πολιτικής διαδρομής που σημάδεψε την ελληνική πολιτική ζωή για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ταυτισμένος με την Ένωση Κεντρώων, την οποία ίδρυσε και της οποίας υπήρξε η κυρίαρχη φυσιογνωμία, ο Λεβέντης παρέμεινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και ιδιαίτερες προσωπικότητες της μεταπολιτευτικής πολιτικής σκηνής, με αποτέλεσμα ο θάνατός του να σηματοδοτεί ουσιαστικά και το τέλος της πολιτικής διαδρομής του συγκεκριμένου κόμματος.

Αντί επιλόγου, ας επιστρέψουμε στον Πειραιά, εκεί όπου όλα ξεκίνησαν. Σε ορισμένους τοίχους της ευρύτερης περιοχής, όπως καταγράφεται και στην κάτωθι φωτογραφία από τις προσφυγικές πολυκατοικίες της Δραπετσώνας, μπορεί ακόμη και σήμερα να αντικρίσει κανείς γραμμένο με σπρέι ή μπογιά το σύνθημα "Ένωση Κεντρώων – Βασίλης Λεβέντης", ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αποτυπώματα της πολύχρονης πολιτικής του παρουσίας. Οι επιγραφές αυτές, που σε πολλές περιπτώσεις είχαν γραφτεί από τον ίδιο τον Λεβέντη κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, αντανακλούσαν τόσο την έλλειψη οικονομικών πόρων και οργανωμένου κομματικού μηχανισμού όσο και την προσωπική του επιμονή να διατηρεί ζωντανή την παρουσία της Ένωσης Κεντρώων στον δημόσιο χώρο. Με το πέρασμα των χρόνων, τα συνθήματα αυτά απέκτησαν σχεδόν συμβολικό χαρακτήρα, λειτουργώντας ως υπενθύμιση μιας πολιτικής διαδρομής που για δεκαετίες κινήθηκε στο περιθώριο της κεντρικής πολιτικής σκηνής, πριν γνωρίσει την πρόσκαιρη εκλογική της δικαίωση. Ίσως, τελικά, αυτή η ξεθωριασμένη επιγραφή σε έναν τοίχο να αποτυπώνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο την πολιτική κληρονομιά του Βασίλη Λεβέντη: την επίμονη, σχεδόν μοναχική προσπάθεια ενός ανθρώπου που χαρακτηρίστηκε αστείος και γραφικός, συχνά με δική του υπαιτιότητα, να κρατήσει ζωντανό το πολιτικό του όραμα, μέχρι που η ιστορία, έστω και πρόσκαιρα, του έδωσε τον λόγο.

Κείμενο - Πηγές:

Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες ελήφθησαν από τις κάτωθι πηγές:

https://vouliwatch.gr/mp/leventis-vasileios

https://www.youtube.com/c/antidiaploki

Αρχείο Υπουργείου Εσωτερικών

Τύπος Εποχής

Συνεντεύξεις Βασίλη Λεβέντη

• Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
• Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.