Η κάτωθι εικονιζόμενη εν Πειραιεί προτομή του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη (1769-1835) βρίσκεται τοποθετημένη μέσα σε ένα μικρό παρτέρι, έναντι της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνος, επί της ομώνυμης ακτής Μιαούλη, στα όρια του οικοπέδου όπου κάποτε βρισκόταν η "στοιχειωμένη" - σύμφωνα με τους λαϊκούς μύθους - οικία του Ανδρέα Μιαούλη.
Ο Ανδρέας Μιαούλης, το πραγματικό επώνυμο του οποίου ήταν Βώκος (Ύδρα 20 Μαΐου 1769 – Αθήνα 11/23 Ιουνίου 1835), υπήρξε γόνος γνωστής οικογένειας της νήσου Ύδρας ο οποίος, ως γνωστόν, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο κατά τη διάρκεια του εθνικό-απελευθερωτικού Αγώνα του 1821 όσο και κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της πολιτικής ζωής του νεοσύστατου ελληνικού κράτους (καποδιστριακή και οθωνική περίοδος).
Η σχέση του Υδραίου καραβοκύρη Ανδρέα Μιαούλη με τον Πειραιά δεν είναι βεβαίως αμελητέα, πλην όμως δε μπορεί να θεωρηθεί και ιδιαιτέρως σημαντική. Ο ίδιος, μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια είχε εγκατασταθεί στο Ναύπλιο ενώ μετά την έλευση του Όθωνα και την αλλαγή της πρωτεύουσας (από το Ναύπλιο στην Αθήνα), προκειμένου να βρίσκεται πιο κοντά στο νέο κέντρο εξουσίας και αποφάσεως, αποφάσισε να οικοδομήσει μια νέα οικία στον Πειραιά. Η επιλογή του παραθαλάσσιου Πειραιά για την κατασκευή κατοικίας πιθανόν να σχετιζόταν με λόγους υγείας (σσ. ο Μιαούλης έπασχε από φυματίωση) αλλά σημαντικός παράγων στην απόφαση αυτή πιθανότατα υπήρξε η ύπαρξη μιας υπό ανάπτυξη υδραίικης παροικίας στον Πειραιά (σσ. ο πρώτος δήμαρχος Πειραιώς ήταν ο Υδραίος Κυριάκος Σερφιώτης). Πάντως, ο Ανδρέας Μιαούλης δεν πρόλαβε να δει ολοκληρωμένη την νέα του οικία επί της παραλίας λιμένος Πειραιώς, η οποία σύμφωνα με λαϊκούς μύθους και δεισιδαιμονίες υπήρξε "στοιχειωμένη" από κατασκευής, στο οικόπεδο έναντι του ναού του Αγίου Σπυρίδωνος, καθώς απεβίωσε στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 1835.
Ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης όπως καταγράφηκε περί τα 1830 από τον - γνωστό για την φιλοτέχνηση πορτρέτων των πρωταγωνιστών του Αγώνα του '21 - Δανό φιλέλληνα Adam Friedel von Friedelsburg.
Σε συνέχεια των ανωτέρω, ο Ανδρέας Μιαούλης ενταφιάστηκε επί της παραλίας λιμένος Πειραιώς η οποία έκτοτε ονομάστηκε "ακτή Μιαούλη", πλησίον του σημείου όπου σύμφωνα με κάποιες εκδοχές προϋπήρχε ο τάφος του Θεμιστοκλή. Μάλιστα στο παρακάτω σχετικό ιστορικό τεκμήριο του έτους 1835 γίνεται ακριβώς μνεία σε αυτήν την λεπτομέρεια: "[...] και ημείς, αποθέτοντες τώρα εις το παράλιον τα λείψανα του Μιαούλη πλησίον του Θεμιστοκλέους [...]".
Αναφορά στο μνημείο του Μιαούλη εντός του Βασιλικού Περιπτέρου μέσα από τις σελίδες του πειραϊκού Τύπου του έτους 1945:
Κατά το έτος 1952, τα οστά του ναυάρχου Μιαούλη μεταφέρθηκαν από τον αρχικό χώρο ταφής αρχικά εντός των εγκαταστάσεων της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων στο άκρο της Πειραϊκής Χερσονήσου, για να ακολουθήσει η μεταφορά αυτών στην Ύδρα το 1986.
Η υπό εξέταση προτομή του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη, πρώιμο έργο του γλύπτη Λεωνίδα Δρόση, δωρήθηκε από τον Πειραιώτη ιστοριοδίφη και συγγραφέα Ιωάννη Αλ. Μελετόπουλο και τοποθετήθηκε μπροστά στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στις 8 Οκτωβρίου του 1977. Παρόλο που σύμφωνα με δημοσιεύματα όπως το παρακάτω τα επίσημα αποκαλυπτήρια της προτομής θα λάμβαναν χώρα κατά τον μήνα Νοέμβριο του έτους 1977, εντούτοις αυτά άργησαν λίγο.
Έτσι λοιπόν η τελετή αποκαλυπτηρίων της χάλκινης προτομής του ναυάρχου Μιαούλη πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου του επόμενου έτους (1978). Ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Εμμανουήλ Β. Κεφαλογιάννης ο οποίος έκανε τα αποκαλυπτήρια της προτομής μίλησε για τον ήρωα όπως επίσης και ο τότε δήμαρχος Πειραιώς Αναστάσιος (Τάσος) Βουλοδήμος. Στην τελετή παρέστησαν οι τοπικές αρχές του Πειραιά, διάφοροι επίσημοι, απλός κόσμος και βεβαίως ο δωρητής του έργου τέχνης Ιωάννης Αλ. Μελετόπουλος. Όπως τονίζεται στο παρακάτω ιστορικό τεκμήριο από τον Τύπο της εποχής, ο Ιωάννης Μελετόπουλος είχε ήδη δωρίσει το υπερμέγεθες χάλκινο άγαλμα του Θεμιστοκλή (και όχι του Περικλή όπως λανθασμένα αναγραφόταν στην εφημερίδα) το οποίο είχε ήδη στηθεί στο χώρο όπου παλαιότερα βρισκόταν το Ωρολόγιον του Πειραιώς καθώς και τον ανδριάντα του Ελευθερίου Βενιζέλου (λανθασμένα καταγράφεται ως "μαρμάρινος" ενώ στην πραγματικότητα είναι ορειχάλκινος) που επρόκειτο να τοποθετηθεί στο κηπάριο της πλατείας του Δημοτικού Θεάτρου μερικές εβδομάδες αργότερα.
Ο προαναφερόμενος δωρητής της προτομής του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη Ιωάννης Αλεξάνδρου Μελετόπουλος, όπως καταγράφηκε σε μια προσωπογραφία / ελαιογραφία η οποία βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως αντίστοιχη προτομή του Ανδρέα Μιαούλη υπάρχει στο Πεδίον του Άρεως (έργο Γεωργίου Ζογγόπουλου, 1937) ενώ χαρακτηριστικός είναι ο επιβλητικός ανδριάντας του Ανδρέα Μιαούλη στην γενέτειρά του Ύδρα όπως και ο αντίστοιχος ανδριάντας επί της ομώνυμης πλατείας Μιαούλη στην Ερμούπολη Σύρου:
![ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ ΑΝΔΡΕΑ ΜΙΑΟΥΛΗ [ΥΔΡΑ]](https://farm1.staticflickr.com/12/30714748584_9d1ddf6e6f_z.jpg)
Αντί επιλόγου, αξιομνημόνευτο είναι το έργο του Λεωνίδα Δρόση (Ναύπλιο, 1834 ή 1836 ή 1843 - Νάπολι Ιταλίας, 1882), ενός σπουδαίου Έλληνος γλύπτη του 19ου αιώνα. Η χάλκινη προτομή του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη η οποία δωρήθηκε από τον Ιωάννη Μελετόπουλο - όπως και ένας ανδριάντας του Όθωνος με πλήρη στολή - αποτελούν έργα του Δρόση από τα πρώιμα μαθητικά του χρόνια.
Από τα πλέον γνωστά έργα του εν λόγω γλύπτη υπήρξαν το Βαρβάκειο Μνημείο (υπερφυσικός ανδριάντας του Βαρβάκη, 1872) και οι τέσσερις αλληγορίες: η "Ελευθερωμένη Ελλάδα", η "Ιστορία", η "Σκέψη" και η "Ναυτιλία". Δικά του έργα είναι επίσης τα αγάλματα του "Απόλλωνα" και της "Αθηνάς" στο Μέγαρο Ακαδημίας Αθηνών (Σιναία Ακαδημία) όπως και τα αντίστοιχα αγάλματα του "Σωκράτη" και του "Πλάτωνα".
Διαβάστε σχετικά θέματα:
Κείμενο - Πηγές:
Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων.
Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:
Φωτογραφίες:
- Όλες οι σύγχρονες φωτογραφίες του αφιερώματος ανήκουν στον γράφοντα το ιστολόγιο, διέπονται από κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας και προέρχονται από την προσωπική μου φωτογραφική σελίδα (ALL RIGHTS RESERVED).
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου