Στα αρχές της δεκαετίας του 1930, ο κύριος φορέας της ιδέας περί της ιδρύσεως ενός Ναυτικού Ομίλου στην Ελλάδα υπήρξε ο Αντώνιος Μπενάκης, ο οποίος αφιχθείς από την Αίγυπτο (το 1928) με την ιστιοφόρο θαλαμηγό του "Αελλώ", θεωρούσε απαραίτητη την ύπαρξη ενός ορμητηρίου για τα ολίγα σκάφη αναψυχής που υπήρχαν εκείνη την εποχή, ένα ορμητήριο το οποίο ταυτόχρονα θα έδινε την ευκαιρία καλλιέργειας της παράδοσης των ιστίων.
Την ιδέα του ομογενούς Αντωνίου Μπενάκη - ο οποίος μέχρι και το θάνατό του (31.05.1954) αποτέλεσε αρωγό της μακρόπνοης προσπάθειας οργάνωσης του αθλήματος της ιστιοπλοΐας στην Ελλάδα - συμμερίστηκαν και στήριξαν αρκετές σπουδαίες προσωπικότητες εκείνης της εποχής, ορισμένοι εκ των οποίων διέθεταν ιδιόκτητα σκάφη. Αυτοί οι υποστηρικτές της ιδέας του Μπενάκη, οι οποίοι αποτέλεσαν εν συνεχεία τους στενούς του συνεργάτες, διαφώνησαν μαζί του εξ'αρχής σχετικά με την έδρα του υπό σύσταση Ομίλου: η μεν ομάδα νέων (υποστηρικτών) του Ομίλου θεωρούσαν ως κατάλληλη τοποθεσία για τη δημιουργία ορμητηρίου θαλαμηγών και λοιπών σκαφών αναψυχής την αμμώδη παραλία της Γλυφάδας, στα καθαρά νερά της οποίας κολυμπούσαν οι νέοι και οι νέες της τότε κοσμικής Αθήνας, ο δε Αντώνιος Μπενάκης επέμενε στην επίλογή του ιστορικού όρμου της Μουνιχίας, ενός εκ των τριών ναυστάθμων της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Εν τέλει επικράτησε η άποψη του Μπενάκη, ο οποίος προτίμησε το ερημικό περιβάλλον του αλιευτικού και προσφυγικού συνοικισμού της Μουνιχίας αναλαμβάνοντας μάλιστα το κόστος της αγοράς του λόφου του Κουμουνδούρου.
Η πρώτη φάση υλοποίησης των ιδεών του Αντωνίου Μπενάκη και των υποστηρικτών του ολοκληρώθηκε - μετά από μια μακρά περίοδο προεργασιών - την 1η Νοεμβρίου του 1933. Τότε, κατά τη διάρκεια συσκέψεως 25 μελών της αθηναϊκής κοινωνίας σε μια αίθουσα του Μουσείου Μπενάκη (στην οδό Κουμπάρη 1) υπογράφηκε ένα σύντομο Πρακτικό Ιδρύσεως και ξεκίνησε η διαδικασία για την τυπική και ουσιαστική συγκρότηση του Ομίλου.
Το εν λόγω Πρακτικόν είχε ως εξής:
"Σήμερον την 1η Νοεμβρίου 1933, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι κ.κ. Αντώνιος Εμ. Μπενάκης, Αλεξ. Βλάγκαλης, Αρτέμης Δεναξάς, Νικόλαος Καμπάνης, Πέτρος Γρ. Εμπεδοκλής, Σταύρος Κουτρουμπάς, Γεώργιος Φωτεινός, Γεώργιος Πανάς, Βασ. Ροσόλιμος, Παν. Σ. Χαροκόπος, Χρ. Καρόλου, Π. Παπαγιανόπουλος, Γ. Λιβιεράτος, Κ. Λογοθετόπουλος, Π.Ν. Κανελλόπουλος, Αλ. Καραπάνος, Α. Φίξ, Δ. Ορφανίδης, Κ.Ε. Εμπειρίκος, Δ.Ι. Βάτης, Ι. Βουτσίνος, Γ. Σκληβανιώτης, Τ. Ραζέλος, Π. Πετροκόκκινος, Ι. Δεμέστιχας, Ι. Δροσόπουλος, Α. Χρυσάνθης, συναντηθέντες κατόπιν προσκλήσεως του Γενικού Εφόρου Θαλασσίας Ενώσεως, Υποναυάρχου Γεωργίου Πανά, εις το Μουσείον Μπενάκη, ίνα ανταλλάξωμεν γνώμας δια την λήψιν μέτρων προς εξασφάλισιν ενός ορμητηρίου των θαλαμηγών μας και δημιουργίαν κέντρου συγκεντρώσεων των φιλάθλων κλπ. της θαλασσίας ζωής, αναγνωρίζομεν την ανάγκην ιδρύσεως Ομίλου, ίνα παρακινήσωμεν τον Κρατικόν Οργανισμόν εις την εκτέλεσιν των αναγκαούντων μέσων και συνεργήσωμεν προς τον σκοπόν. Προς τούτο, θεωρούμενοι Ιδρυταί του, καταβάλλομεν ανά πέντε χιλιάδας δραχμών (5.000) έκαστος, ως πρώτην συνδρομήν ιδρυτικού τίτλου, και επί πλέον υποσχόμεθα την συνδρομήν μας προς ανάπτυξιν του Ομίλου δια νέων Ιδρυτών και Μελών. Μέχρι καταρτισμού του Δ. Συμβουλίου και λήψεως αποφάσεως, αναθέτομεν εις τους κ.κ. Αντώνιον Μπενάκην, Αλέξανδρον Χρυσάνθην και Σταύρον Κουτρούμπαν την διαχείρισιν της ενέργειας προς επίτευξιν του σκοπού."
Ο Αντώνιος Εμ. Μπενάκης:
Κατά τους επόμενους τέσσερις μήνες, η μορφή και ο χαρακτήρας του Ομίλου αποσαφηνίστηκαν με τις σκέψεις των Ιδρυτών αυτού να αποτυπώνονται στο σχετικό Καταστατικό (28 άρθρων) το οποίο εγκρίθηκε με απόφαση Πρωτοδικείου στις 8 Φεβρουαρίου του 1934, Η πρώτη επωνυμία του Ομίλου υπήρξε "Ναυτικός Όμιλος Αθηνών" και η έδρα του - προσωρινά - στεγάστηκε στα γραφεία της εταιρίας του Αρτέμη Δεναξά επί της οδού Μητροπόλεως 10.
Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου το οποίο εκλέχθηκε για την τετραετία 1934-1937 συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής: ο Αντώνιος Εμ. Μπενάκης ως Πρόεδρος, οι Ιωάννης Δροσόπουλος (Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος) και Γεώργιος Πανάς (Αντιναύαρχος Ε.Α.) αμφότεροι Αντιπρόεδροι, ο Αρτέμης Δεναξάς (Πρόεδρος Α.Ε. και πρώην Υπουργός) ως Γενικός Γραμματέας, ο εφοπλιστής Δημήτριος Ι. Βάτης ως Ταμίας, ο Αλέξανδρος Χρυσανθής (Πλοίαρχος Β.Ν. και Διευθυντής της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Β.Ν.) ως Γενικός Έφορος, ο εφοπλιστής Βασίλειος Ροσόλιμος ως Έφορος Εντευκτηρίου, ο Αντιπλοίαρχος Β.Ν. Σταύρος Κουτρουμπάς ως Έφορος Ορμητηρίου, οι Κωνσταντίνος Επ. Εμπειρίκος (εφοπλιστής), Παναγής Σ. Χαροκόπος (κτηματίας), ο Πέτρος Ν. Κανελλόπουλος (χημικός) και ο Χριστόφορος Καρόλου (τραπεζιτικός) ως Σύμβουλοι ενώ Αναπληρωματικά Μέλη ορίστηκαν οι Γρηγόριος Λιβιεράτος (εφοπλιστής), Νικόλαος Καμπάνης (Διευθυντής Εταιρίας Εναερίων Συγκοινωνιών), Γεώργιος Φωτεινός (ιατρός) και Αλέξανδρος Καραπάνος (πρώην Υπουργός).
Ακολουθούν φωτογραφίες τεσσάρων εκ των κυριοτέρων συνεργατών του Αντωνίου Εμ. Μπενάκη και ιδρυτικών μελών του Ομίλου. Ο επί μια δεκαετία Γενικός Γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Αρτέμης Δεναξάς:
Ο Αντιναύαρχος Β.Ν. και Αντιπρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου από το 1945 έως το 1953 Αλέξανδρος Χρυσάνθης:
Ο επίσης Αντιναύαρχος Β,Ν. και Αντιπρόεδρος του Ομίλου από το 1934 έως το 1939 Γεώργιος Πανάς:
Ο Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος και Αντιπρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου από το 1934 έως το 1939 Ιωάννης Δροσόπουλος:
Δυο μόλις χρόνια μετά την υπογραφή του Πρακτικού Ιδρύσεως, στις 9 Φεβρουαρίου του 1936, αποφασίστηκε από τη Γενική Συνέλευση των Μελών του Ομίλου η μετονομασία του από "Ναυτικός Όμιλος Αθηνών" σε "Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος". Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 11.02.1940, εκ νέου η Γενική Συνέλευση των Μελών του Ομίλου θα αποφάσιζε την μετονομασία του Ομίλου σε "Βασιλικός Ναυτικός Όμιλος της Ελλάδος", κατόπιν σχετικής εγκρίσεως του Βασιλέως Γεωργίου Β'.
Στα τέλη του 1935, ο Όμιλος διέθετε ήδη ιδιόκτητες εγκαταστάσεις επί του λόφου του Κουμουνδούρου στην ιστορική Μουνιχία ενώ στο μικρό λιμανάκι βρίσκονταν οι νεώσοικοι και οι αποθήκες του. Λόγω της κοινωνικής θέσεως των περισσοτέρων μελών του Ομίλου, επιτεύχθηκαν άμεσες λύσεις σε διάφορα ζητήματα που αφορούσαν τη λειτουργία και τη στέγαση του Ομίλου. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι ο Όμιλος έλαβε από το 1934 έως το 1938 τρία διαδοχικά δάνεια από την Εθνική Τράπεζα, συνολικής αξίας περί τα 3.500.000 δραχμές, με προσωπική εγγύηση του τότε διοικητού της Τραπέζης Ι. Δροσόπουλου και του Αντ. Μπενάκη.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι ο λόφος του Κουμουνδούρου και η προϋπάρχουσα έπαυλις του διατελέσαντος πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, συνολικής εκτάσεως 7,5 στρεμμάτων, αγοράστηκαν από τον Όμιλο στις 13 Σεπτεμβρίου του 1934 αντί του ποσού των 2.000.000 δραχμών. Ένα μήνα μετά την σχετική αγοραπωλησία, τέθηκε ο θεμέλιος λίθος και ξεκίνησαν δίχως χρονοτριβή οι εργασίες ανέγερσης του εντευκτηρίου του Ομίλου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κίμωνος Λάσκαρη. Μετά την παρέλευση ολίγων μηνών ήταν ήδη έτοιμοι δυο μεγάλοι νεώσοικοι, τέσσερις μικρές αποθήκες εντός των νεωσοίκων και δυο μεγάλες αποθήκες. Τα εγκαίνια του κεντρικού κτιρίου του Ναυτικού Ομίλου πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 1935.
Στις δυο επόμενες αρχειακές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του έτους 1936 καταγράφεται το αρχικό κτίριο του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος, άνευ της αιθούσης του Εστιατορίου:
Κείμενο - Πηγές:
Το κείμενο που συνοδεύει τις εικόνες είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες ελήφθησαν από τις κάτωθι πηγές:
- Βασιλικός Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος - Μια Τριακονταετία 1933-1963, Μουνιχία, 1965 (εκ προσωπικής συλλογής)
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου