Από τα τέλη του 19ου και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, δίχως αμφιβολία, ο "καλός κόσμος" της πειραϊκής κοινωνίας, ήτοι η μεσαία (αστική) τάξη και οι πλούσιοι βιομήχανοι, εργοστασιάρχες, εφοπλιστές, έμποροι κτλ, έτειναν να ακολουθούν αρκετές ξενόφερτες εκ Δύσης επιταγές, τόσο όσον αφορά τις ενδυματολογικές τους προτιμήσεις, όσο και ως προς την κοινωνική συμπεριφορά τους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το οποίο καταγράφεται σε πολλές ασπρόμαυρες φωτογραφίες εποχής με καλοντυμένους κυρίους με κοστούμια και μπαστούνια και κυρίες με μακρυά ενδύματα, πίλους και αλεξήλια (παρασολέιγ) να κατέρχονται εξ αμαξών ή να περπατούν σε κεντρικούς δρόμους της πόλης ή στην παραλία του Φαλήρου, ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον καταγράφεται όσον αφορά την παραγωγή/διάθεση/αγορά αρωμάτων, με πρότυπο την κυρίαρχη από τον 19ο αιώνα γαλλική βιομηχανία αρωμάτων.
Εφαλτήριο για την συγγραφή του παρόντος αφιερώματος αποτέλεσαν τα κάτωθι τρία φωτογραφικά αρχειακά τεκμήρια της περιόδου του Μεσοπολέμου στα οποία καταγράφονται η εν Καστέλλα Πειραιώς Εταιρία Αρωματοποιίας "Geo Le Jeune" (Γ. Λεζέν και Σια ελληνιστί), της οποίας η γαλλική επωνυμία δύναται αδόκιμα να αποδοθεί στα ελληνικά ως "Γεώ(ργιος) ο Νέος", φερόμενης ιδιοκτησίας του γνωστού Πειραιώτη επιχειρηματία του πρώτου μισού του 20ου αιώνα Γεωργίου Στρίγκου.
Η εξωτερική άποψις του Εργοστασίου της αρωματοποιίας "Geo Le Jeune" το οποίο βρισκόταν επί της κεντρικής λεωφόρου Φαλήρου 88 (νυν λεωφόρος Βασιλέως Παύλου ή Αλέξανδρου Παπαναστασίου), πλησίον της οικίας Παπαδημητρίου, της οικίας Αξελού και άλλων επαύλεων.
Η εν λόγω εταιρία, η οποία διατηρούσε έκθεση στην οδό Ερμού, στην Αθήνα, διαφημιζόταν σε σχετικά φυλλάδια με δίγλωσσες καταχωρήσεις στα ελληνικά και στα γαλλικά ως εξής:
Societe de Parfumerie "Geo Le Jeune"
Fabrique et Bureaux
Castella 88 Brd de Phalere, Le Pirée
Exposition Athenes 5 Rue d'Hermes
Fabrication de parfums, Savons de toilette, poudres, cremes etc.
Εταιρία Αρωματοποιίας "Geo Le Jeune"
Εργοστάσιον και Γραφεία: Καστέλλα Πειραιώς, λεωφόρος Φαλήρου 88
Έκθεσις Αθήναι, Ερμού 5
Κατασκευή αρωμάτων, σαπώνων πολυτελείας, πουδρών, κρεμών κλπ.
Το χημείο του εργοστασίου αρωματοποιίας όπου λάμβανε χώρα η παραγωγή των αρωμάτων και των λοιπών προσφερομένων προϊόντων:
Άποψις της εν Αθήναις (επί της οδού Ερμού) εκθέσεως της αρωματοποιίας Geo Le Jeune η οποία καταγραφόταν με έτος ίδρυσης το 1903:
Αξιομνημόνευτο είναι το γεγονός πως στον Πειραιά των αρχών του 20ου αιώνα, ως σημείο πώλησης αρωμάτων καταγράφεται μονάχα (στον Οδηγό του Γ. Βώκου του έτους 1902) το κουρείον-μυροπωλείο του Κοσμά Καψάνη επί της οδού Βουβουλίνας 3. Σύμφωνα με υπάρχοντα ιστορικά τεκμήρια, πράγματι, τόσο κατά τον 19ο αιώνα όσο και στις αρχές του 20ου, η πώληση ανδρικής κολόνιας και γυναικείων αρωμάτων (και εν γένει καλλυντικών) γινόταν ως επί το πλείστον σε ορισμένα επιλεγμένα φαρμακεία καθώς και σε κουρεία / κομμωτήρια ενώ δεν εξέλειπαν και οι εισαγωγές ξένων προϊόντων διαμέσου εμπορικών οίκων. Η παρακάτω έγχρωμη χαρακτηριστική διαφημιστική καταχώρηση του προαναφερόμενου κουρείου-μυροπωλείου του Κοσμά Καψάνη όπου προσφέρονταν "άπαντα τα είδη των κουρείων" από τις αρχές του προηγούμενου (20ου) αιώνα:
Ενδεικτικές καταχωρήσεις από τον πειραϊκό Τύπο του 1903 με τις διαθέσιμες κολόνιες, μεταξύ των οποίων η κολόνια Γεωργαντά, να πωλούνται προς 4 δραχμές η οκά:
Ορισμένες ακόμη ενδεικτικές καταχωρήσεις από τον πειραϊκό Τύπο του 1905:
Παρόλο λοιπόν που στον ημερήσιο πειραϊκό Τύπο καταγράφονται άφθονα σημεία πώλησης αρωμάτων (κυρίως όπως προαναφέραμε σε κουρεία/κομμωτήρια - μυροπωλεία), στον Πλήρη Οδηγό του Πειραιώς του 1906-1907, ως Εργοστάσια Αρωμάτων καταγράφονταν μονάχα η επιχείρηση του Χ. Γραίν (στην οδό Θηβών 36), η Συντεχνία Κουρέων Πειραιώς (οδός Μιαούλη 37) και η επιχείρηση των Μάγκου και Σία, επίσης επί της οδού Μιαούλη.
Η κάτωθι διαφημιστική καταχώρηση εποχής της εταιρίας αρωματοποιίας Geo Le Jeune τοποθετείται χρονικά στα χρόνια του Μεσοπολέμου (δεκαετία 1920):
Έτερο ιστορικό τεκμήριο / διαφημιστική καταχώρηση του Εργοστασίου Αρωμάτων Πολυτελείας, Χειροσαπώνων και Καλλυντικών "Geo Le Jeune" μέσα από τις σελίδες του πειραϊκού Τύπου του έτους 1922. Εκείνη την εποχή, ως εν Πειραιεί αντιπρόσωποι της εταιρίας καταγράφονταν οι Γιαννόπουλος και Νικολαΐδης, με έδρα στο Μέγαρο Σπυράκη.
Διαφημιστική καταχώρηση της εταιρίας Geo Le Jeune και Co. η οποία παρήγαγε αρώματα, σαπούνια χειρός, πούδρες, κρέμες και άλλα καλλυντικά, μέσα από τις σελίδες του Τύπου του έτους 1923.
Έτερη διαφημιστική καταχώρηση της Εταιρίας Αρωματοποιίας Geo Le Jeune με εργοστάσια στην Καστέλλα Πειραιώς, μέσα από τις σελίδες του ημερησίου πειραϊκού Τύπου του έτους 1925:
Ολοσέλιδη διαφημιστική καταχώρηση της Εταιρίας Αρωματοποιΐας Geo Le Jeune, μέσα από τις σελίδες της "Εικονογραφημένης της Ελλάδος" του έτους 1925:
Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, σύμφωνα με τα όσα καταμαρτυρεί ο Μέγας Οδηγός του Πειραιώς του 1929-1930 (δευτέρα έκδοσις συμπεπληρωμένη) στον Πειραιά καταγράφονταν τα Αρωματοποιεία των Σ. και Ν. Αντάκη (οδός Ανδριτσαίνης 1), του Φιλ. Γεωργαντά (οδός Φίλωνος 57), του Χριστιανού Γρέεν (οδός Ρετσίνα 36), των Λοράνδου και Σια με την επωνυμία Floria στον αριθμό "58" της λεωφόρου Σωκράτους, του Γ. Ζαχαριάδη στη λεωφόρο Μακράς Στοάς 33, του Θ. Μεγαλοοικονόμου στην πλατεία Λουδοβίκου, του Μ. Σελευκιανού και Σια στην οδό Φίλωνος 12 και βεβαίως η προαναφερθείσα "Geo Le Jeune et Cie" σταθερά με εργοστάσιο στην Καστέλλα και αντιπροσώπους τους Γιαννόπουλο και Νικολαΐδη στον πρώτο όροφο του Μεγάρου Σπυράκη. Αντίστοιχα ως Εργοστάσια Αρωμάτων καταγράφονταν εκ νέου του Χριστιανού Γκρέων, του Γρηγ. Γαλάνη (οδός Τσαμαδού 78), του Χρηστ. Γεωργίου (στη συμβολή των οδών Πλούτωνος και Αγίου Διονυσίου) και των Γ. Λεζέν και Σίας στην Καστέλλα.
Την ίδια εποχή ως αντιπρόσωποι - εισαγωγείς ξένων αρωμάτων στον Πειραιά καταγράφονται μονάχα οι αδελφοί (freres) Zauré και ο Ε. Στεφανέλης επί της οδού Νοταρά 62α. Τέλος, ως αρωματοπωλεία καταγράφονται των αδελφών Γαλανάκη (κάτωθι του Δημοτικού Θεάτρου επί της λεωφόρου Βασιλέως Γεωργίου Α'), του Φιλ. Γεωργαντά (οδός Φίλωνος 57), των Λοράνδου και Σια με την επωνυμία Floria στον αριθμό "58" της λεωφόρου Σωκράτους, του Θ. Μεγαλοοικονόμου στην πλατεία Λουδοβίκου, του Ιωάννη Σαμαρτζή στη γωνία Κολοκοτρώνη και Βασιλέως Γεωργίου Α', του Ν. Τζιβανοπούλου (οδός Φιλελλήνων 21) και το κομμωτήριο Χάι Λαϊφ, του Αντώνιου Γεώργιζα, στο Μέγαρο Παπακώστα στην πλατεία Κοραή. Χαρακτηριστικό της εποχής είναι το γεγονός πως αρκετά κομμωτήρια (ιδίως τα μεγάλα) διατηρούσαν εντός του καταστήματος ξεχωριστό τμήμα μυροπωλείου, όπως λ.χ. στο προαναφερθέν "Χάϊ Λάϊφ".
Περισσότερα στοιχεία, πληροφορίες και ιστορικά τεκμήρια για το υπό εξέτασιν θέμα βρίσκονται στη διάθεση του γράφοντος το ιστολόγιο, πλην όμως θα δημοσιευτούν μελλοντικά, λόγω των συνεχών περιπτώσεων λογοκλοπής και υπεξαίρεσης πνευματικής εργασίας από διάφορους "ερευνητές", "συγγραφείς", "δημοσιογράφους" κτλ.
Διαβάστε σχετικά θέματα:
Κείμενο - Πηγές:
Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:
- Πειραιεύς - Φάληρα: Λεύκωμα (εκ προσωπικής συλλογής)
- Ημερήσιος Τύπος - Οδηγοί Πόλεως
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου