"Το σπίτι του Σουρή και αν δεν εκείτο επί της οδού Πινακωτών και αν ευρίσκετο εις τα Πιθαράδικα ή την Βλασσαρούν, το αυτό θα παριστά πάντοτε θέαμα και τους αυτούς θα εδέχετο επισκέπτας μεταβαίνοντας εκεί, διαδοχικώς, από της 9ης εσπερινής ώρας μέχρι της 1ης μετά το μεσονύκτιον, οπότε Γεώργιος και Μαρή, Φασουλής τουτέστιν και Φασουλίνα, εκδιώκουσι τους επισκέπτας τους δεικνύοντας διαθέσεις να ξημερωθούν υπό την φιλόξενον στέγη των."
Με τα παραπάνω λόγια, ο Γεώργιος Κ. Πωπ, περιέγραφε την καθημερινότητα της εν Αθήναις οικίας Σουρή, εκεί όπου συναθροίζονταν διάφορες σπουδαίες προσωπικότητες των τελών του 19ου αιώνα (Κωστής Παλαμάς, Γιάννης Πολέμης, Παύλος Νιρβάνας, Σπύρος Λάσιος, Βλάσης Γαβριηλίδης, Γεώργιος Στρατήγης, Πάνος Αραβαντινός, Ανδρέας Καρκαβίτσας, Γιώργος Δροσίνης, Αριστομένης Προβελέγγιος, Μπάμπης Άννινος, Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Μιλτιάδης Μαλακάσης και πολλοί άλλοι) που αποτελούσαν ουσιαστικά το "φιλολογικό σαλόνι" του δημοφιλούς σατιρικού ποιητή Γεωργίου Σουρή.
Μετά την εκδίωξη και των τελευταίων επισκεπτών, η Μαρή (Μαρία Κωνσταντινίδου), σύζυγος του Σουρή, προσέφερε στον ποιητή γλυκό του κουταλιού με το οποίο συνόδευε το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας. Εκείνες τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες τα πέντε Σουράκια, ήτοι τα πέντε τέκνα της οικογενείας, ο Κρίτων και οι τέσσερις αδερφές του, βρίσκονταν ήδη στα κρεβάτια τους, συνοδεία της πεθεράς του Σουρή, παρά το γάβγισμα του Γκιούλ, του τετράποδου φίλου του ποιητή ο οποίος δεν έφευγε στιγμή από το πλάι του.
 |
| Γεώργιος Σουρής |
Στο σαλόνι του Σουρή, οι μόνιμοι επισκέπτες και φίλοι του ποιητή, πέραν των φιλολογικών και λογίων συζητήσεων, μετά τον καφέ και το γλυκό του κουταλιού (συνήθως βύσσινο), έπαιζαν συνήθως "δημοπρασία", "τόμπολα", "χαρτιά", "σκάκι" αλλά και "μάους", το οποίο πρέπει να σημειωθεί ότι ποτέ δεν κατόρθωσε να μάθει ο Σουρής με αποτέλεσμα να χάνει συνεχώς. Επειδή οι οικονομικές δυνατότητες του Σουρή ήταν περιορισμένες, ανάλογα ήταν και τα κεράσματά του προς τους επισκέπτες.
Οι παρέες του Σουρή, όπως εικονίζονται στην ως άνω ενδεικτική ασπρόμαυρη φωτογραφία, με τον ίδιο τον Γεώργιο Σουρή να βρίσκεται όρθιος τέταρτος από τα αριστερά, συνήθως κάθονταν στην οικία Σουρή και πέραν της καθορισμένης ώρας εάν και εφόσον ο Σουρής είχε γράψει το Ρωμηό του, οπότε και ακολουθούσε απαγγελία αποσπασμάτων ή στην περίπτωση κατά την οποία η επόμενη ημέρα που ξημέρωνε ήταν κάποια μεγάλη εορτή ή αργία.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως στην ως άνω ιστορική ασπρόμαυρη φωτογραφία του "Φιλολογικού Σαλονιού του Σουρή", ο πρώτος εκ δεξιών καθήμενος κρατά στα χέρια του τον Ρωμηό, την εφημερίδα του Σουρή.
Η απλότητα του βίου του Σουρή και της οικογενείας του αποδεικνύεται μέσα από πολλά σχετικά παραδείγματα και αναφορές όπως το κάτωθι αποκριάτικο περιστατικό:
Το Σαλόνι του Σουρή, αδιαμφισβήτητα, προσέφερε πλήθος πνευματικών υπηρεσιών και προνομίων στους μετέχοντες σε αυτό. Η "άυλος τροφή των πνευμάτων" που τόσο απλόχερα προσφερόταν σε εκείνη την όαση φιλολογίας, στην οικία του Σουρή, είχε ευεργετική επίδραση στο μυαλό, στο πνεύμα και στην ψυχή των θαμώνων οι οποίοι ένιωθαν "σαν στο σπίτι τους", καθήμενοι στα τραπεζάκια, στους καναπέδες και στις καρέκλες της οικίας Σουρή, πλάι στην θερμάστρα. Στο ίδιο εκείνο σαλόνι ο ίδιος ο Σουρής εμπνεόταν τους διαχρονικούς του στίχους και έγραφε την εφημερίδα του, τον Ρωμηό.
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, το "φιλολογικό σαλόνι του Σουρή" μετακόμιζε κατά τις πρώτες θερινές ημέρες κάθε χρόνου και μέχρι την αρχή του Φθινοπώρου στο κοσμικό προάστιο του νέου Φαλήρου, όπου ο ποιητής είχε αποκτήσει - κατόπιν δωρεάς - ένα δικό του ιδιόκτητο σπίτι, επί της οδού Θρασύβουλου Ζαΐμη, παράλληλα με τις γραμμές του τρένου. Το καλοκαίρι ο Σουρής ένιωθε ως ο "ευτυχέστερος των θνητών" αφού κοιμόταν σε σπίτι ιδιόκτητο, δεν έγραφε τον Ρωμηό και ξεκουραζόταν κάτω από τον αστεροφώτιστο ουρανό του Φαλήρου ακούγοντας τα κύματα του Σαρωνικού. Οι διάφοροι λόγιοι φίλοι του ποιητή και θαμώνες του φιλολογικού του σαλονιού τον ακολουθούσαν και στο νέο Φάληρο, δημιουργώντας (λόγω της μεγάλης κοσμοσυρροής) τα λεγόμενα "Σουρέϊκα", στην πλατεία του θεάτρου του νέου Φαλήρου, πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού του Φαλήρου αλλά και στο πολυτελές ξενοδοχείο "Ακταίον" όπου μάλιστα "έπεφταν" μεγάλα φιλοδωρήματα στα γκαρσόνια προς εξασφάλιση μιας "καλής θέσεως" κοντά στον Σουρή.
Διαβάστε εδώ ένα εικονογραφημένο ιστορικό αφιέρωμα στην οικία του Γεωργίου Σουρή στο νέο Φάληρο.
Ειρήσθω εν παρόδω, αξίζει να αναφέρουμε πως, όπως ήταν φυσικό, αρκετοί από τους φίλους του Σουρή που κατοικούσαν στην Αθήνα, τα καλοκαίρια φεύγοντας τα βράδια από το Φάληρο και επιστρέφοντας προς στην Αθήνα, περίμεναν διακαώς να φθάσει το φθινόπωρο, ώστε να επιστρέψει ο δημοφιλής σατυρικός ποιητής στην αθηναϊκή του κατοικία!
Διαβάστε σχετικά θέματα:
Κείμενο - Πηγές:
Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων.
Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:
- Η Ελλάς κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 1896, Πανελλήνιον Εικονογραφημένον Λεύκωμα, Τυπογραφείο της Εστίας.
- "1835-1985 Πειραιάς, 150 Χρόνια Δήμος: Αφιέρωμα", Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πειραιώς "Ζήνων", Ιανουάριος 1985
- Τύπος Εποχής
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου