ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΛΙΚΑΤΖΟΥΡΑΣ

Σαν άσχημη και κακόγουστη φάρσα μοιάζει η παρουσία των "κίτρινων" μικρών ανθρώπων που βρίσκονται εδώ και κάποιες εβδομάδες ζωγραφισμένοι σε ορισμένα πεζοδρόμια της πόλης του Πειραιά. Αυτά τα "κίτρινα ανθρωπάκια" λοιπόν, τα οποία "μεγάλωσαν" σε διαστάσεις σε σχέση με τα αρχικά που είχαν ζωγραφιστεί και ήδη αρχίζουν να ξεθωριάζουν, "φιλοδοξούν" να οδηγούν τους τουρίστες και τους επισκέπτες της πόλεως - ή τέλος πάντων όσους γλυτώνουν από τα ιδιωτικά λεωφορεία και τις παράνομες πιάτσες ταξί που τους μεταφέρουν "σούμπιτους" από τις σκάλες των κρουαζιερόπλοιών τους στην Αθήνα - σε έναν σύντομο περίπατο κρουαζιέρας (sic) με τίτλο "The Piraeus City Walk". Σύμφωνα με τα αναφερόμενα σε διάφορες καταχωρήσεις των ΜΜΕ της πόλεως, αυτός ο "περίπατος κρουαζιέρας" με τα "κίτρινα ανθρωπάκια" που εντοπίζονται στα κακοτράχαλα, λιγδιασμένα και κατά-χεσμένα πεζοδρόμια του Πειραιά είναι μία πρωτοβουλία των "εγκεφάλων" του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς σε συνεργασία βεβαίως με τους "ιθύνοντες" της δημοτικής αρχής του Πειραιώς.

Στο σημείο αυτό βεβαίως οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, το όποιο (χαμηλό) διαφορετικό κριτήριο αισθητικής οφείλει μεν να είναι σεβαστό, όχι όμως και μη κατακριτέο και αποδεκτό. Προφανώς και μας χωρίζει άβυσσος όχι μονάχα ως προς την αισθητική αλλά και ως προς την εφαρμογή βασικών εννοιών του management και του marketing με όσους "ανακαλύπτουν" και υιοθετούν τέτοιες μεθόδους προσέλκυσης επισκεπτών και τόνωσης του εμπορικού κόσμου στο πολύπαθο λιμάνι του Πειραιά. Υποτίθεται δε, πως ο εν λόγω περίπατος διατρέχει τμήμα του πολυδιαφημισμένου προ καιρού Οpen Μall Piraeus ενώ περνά και από διάφορα σημεία ενδιαφέροντος όπως λ.χ. εκκλησίες, το απαξιωμένο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς κ.α. 

Επί της ευκαιρίας αξίζει να αναφέρουμε ότι σε όλα τα προαναφερόμενα σημεία αναφοράς της πόλεως στα οποία οδηγούνται οι επισκέπτες δια των "κίτρινων όντων", δεν υπάρχει ούτε για δείγμα ενημερωτική πινακίδα (έστω δίγλωσση - ελληνικά και αγγλικά) που να παρέχει έστω και τις βασικές πληροφορίες στον επισκέπτη περί του μέρους το οποίο προσεγγίζουν (αυτό το σημείο συμβαδίζει με την ούτως ή άλλως άθλια σήμανση/σηματοδότηση του Πειραιά).

Τα "κίτρινα ανθρωπάκια" λοιπόν αποτελούν την πειραιώτικη έκδοση μιας καλοσχεδιασμένης στρατηγικής προσέλκυσης περισσότερων επισκεπτών στα πλαίσια μιας ευρύτερης τουριστικής πολιτικής (λέμε τώρα). Μεταξύ μας, έχοντας επισκεφθεί πλειάδα χωρών και πόλεων ανά τον κόσμο, τέτοια πρόχειρη και "άρπα κόλλα" αντιμετώπιση ενός κατά τα λοιπά καίριου και ζωτικής σημασίας θέματος μιας πόλεως δεν έχω αντικρίσει. Αντιθέτως έχω συναντήσει καλαίσθητους χάρτες (διαδραστικούς και μη) σε πολλά σημεία των πόλεων (καθαρούς, χωρίς αυτοκόλλητα της τοπικών χούλιγκαν), ενημερωτικά περίπτερα, πολύγλωσσα ενημερωτικά φυλλάδια σε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο, επιτοίχιες ή επιστύλιες ενημερωτικές πινακίδες σε τουλάχιστον δυο γλώσσες έξω από κάθε πιθανό σημείο αναφοράς και προβολής κ.α. Στον Πειραιά η εικόνα τουριστών με χάρτη ανά χείρας να προσπαθούν να προσανατολιστούν ρωτώντας περαστικούς την ώρα που ταυτόχρονα φυλάσσονται με απορία από τον κάφρο οδηγό που περνά "αέρα" τη διάβαση πεζών κάθε άλλο παρά σπάνια είναι, τουλάχιστον για όσους έχουν το προνόμιο να περπατούν στην πόλη (και όταν λέμε πόλη δεν εννοούμε την πλατεία Κοραή, τις κεντρικές λεωφόρους και το Μικρολίμανο, εκεί όπου δηλαδή συχνάζουν όσοι εντεταλμένοι και μη "βλέπουν" τον Πειραιά ως "πόλη όνειρο" και την "διαφημίζουν" κιόλας κατ'αυτόν τον τρόπο ευλογώντας τα γένια τους). 

Μικρά "κίτρινα ανθρωπάκια" μου σας βλέπω να μπαίνετε σύντομα στο "κίτρινο υποβρύχιο" που τραγουδούσαν οι Beatles και να "βυθίζεστε" στις πρώτες μπόρες του ερχόμενου φθινοπώρου που θα σας σβήσουν από τα τσιμεντένια πεζοδρόμια. Μαζί σας όμως, δυστυχώς, βυθίζεται ολοένα και περισσότερο, κάθε μέρα που περνά, ο Πειραιάς, μια πόλη που έχει καταντήσει δυσάρεστη καλικαντζούρα.