Το ζήσαμε λοιπόν και αυτό.
Χθες το βραδάκι, ένας καλός φίλος με πήρε τηλέφωνο ενώ ήμουν ακόμη στο δρόμο για το σπίτι για να μου πει ότι παρακολουθώντας τηλεόραση και πιο συγκεκριμένα το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης, είδε στο ρεπορτάζ που αφορούσε τα εγκαίνια της νέας Ραλλείου Σχολής Πειραιώς φωτογραφίες με τη σήμανση του ιστολογίου μου.
Επιστρέφοντας λοιπόν σπίτι, μέσα από την ιστοσελίδα της ΕΡΤ, κάθισα και είδα επί τροχάδην το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων της ΕΡΤ όπου πράγματι διαπίστωσα πως οι "δημοσιογράφοι" της κρατικής τηλεοράσεως είχαν πράγματι ξηλώσει από το ιστολόγιό μου ορισμένες αρχειακές φωτογραφίες της παλαιάς Ραλλείου Σχολής επί της πλατείας Κοραή οι οποίες παρουσιάστηκαν, δίχως φόβο και πάθος, με τα υδατόσημα τα οποία τοποθετώ ακριβώς για να καταπολεμήσω τις συμπεριφορές κάφρου που χαρακτηρίζουν μέγα μέρος του ελληνικού διαδικτύου και πιο συγκεκριμένα εκείνους του κάφρους οι οποίοι αδυνατούν λόγω προφανούς ανικανότητας να δημιουργήσουν και καταφεύγουν στην στείρα αντιγραφή και κλεψιτυπία.
Και φυσικά, όσον αφορά τις αρχειακές φωτογραφίες που παρουσιάστηκαν από την ΕΡΤ άνευ αδείας και συγκατάθεσης, τα πνευματικά τους δικαιώματα δεν μου ανήκουν. Πλην όμως ανήκουν σε λευκώματα και εκδόσεις τα οποία έχω πασχίσει να εντοπίσω, έχω αγοράσει με προσωπικά μου έξοδα και ανήκουν στην προσωπική μου συλλογή, εγώ ο ίδιος έχω σαρώσει (σκανάρει) τις εικόνες, συχνά τις έχω ταυτοποιήσει κιόλας και έχω εμπλουτίσει με αυτές τα κείμενα που ο ίδιος γράφω.
Παρακάτω δημοσιεύω - έτσι για να γελάσουμε και λίγο - το ηλεκτρονικό μήνυμα το οποίο απέστειλα σε όλες τις διαθέσιμες διευθύνσεις ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της ΕΡΤ και στο οποίο περιμένω - μάταια λογικά - κάποια απάντηση:
Αγαπητοί,
Θέλω από καρδιάς να σας ευχαριστήσω που για το σημερινό σας θέμα στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων της ΕΡΤ1, σχετικά με τα εγκαίνια του νέου κτιρίου της Ραλλείου Σχολής Θηλέων Πειραιώς επιλέξατε να "ξηλώσετε" αρχειακές φωτογραφίες από το προσωπικό μου ιστολόγιο, άνευ αδείας βεβαίως, δίχως να σας ενοχλούν τα υδατογραφήματα - τα οποία τα έχω τοποθετήσει σκοπίμως δια κάφρους που δεν σέβονται τη δουλειά των άλλων, κάφρους όπως ακριβώς και του λόγου σας.
Για την ιστορία, οι περισσότερες εξ αυτών των φωτογραφιών ανήκουν σε σπάνια λευκώματα, αγορασμένα από εμένα προσωπικά σε παλαιοβιβλιοπωλεία για τις δικές μου έρευνες και παρατίθενται στο διαδίκτυο στο προσωπικό μου ιστολόγιο. Ψιλά γράμματα βεβαίως αυτά για εσάς...
Δια του λόγου το αληθές: http://mlp-blo-g-spot.blogspot.gr/2010/09/blog-post_02.html
Η δημοσιοκαφρία λοιπόν για άλλη μια φορά στα καλλίτερά της.
Δεν μπαίνω καν στον κόπο να σας πάω δικαστικώς σε μια χώρα-μπουρδέλο που έχει και την κρατική τηλεόραση που της αξίζει.
Σύντομα θα ξανακλείσει το καρκίνωμα / κανάλι σας και εύχομαι πραγματικά να πεινάσουν οι δημοσιοκάφροι των οποίων η έρευνα περιορίζεται σε copy/paste/save as.
Ζώα γεννηθήκατε, ζώα θα παραμείνετε.
Καλό λουκέτο
Η αλήθεια είναι πάντως πως έχω μάθει να ζω με την καφρίλα των γύρω μου.
Στον Πειραιά ειδικότερα, έχω μάθει να προστατεύω τη δουλειά μου με υδατογραφήματα, ιδίως μετά την αξέχαστη περίοδο 2009-2012, τότε που πλήθος Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, έντυπων και γραπτών έκοψαν, κρόπαραν και χρησιμοποίησαν άνευ αδείας φωτογραφίες μου - ενδεικτικά αναφέρω Protagon, Zougla και Zouglaport, iefimerida, Εφημερίδα Κοινωνική του Καραμπερόπουλου, Περιοδικό Πειραϊκό Ορόσημο, Περιοδικό Περίπλους Ναυτικής Ιστορίας (έκδοση του Ναυτικού Μουσείου της Ελλάδος), Piraeus Press του γελοίου Σαράντου Ευσταθόπουλου, Φωνή Πειραιωτών του Κανατσέλη κ.α. - αλλά και σύλλογοι/οργανισμοί/θεσμοί όπως ο Δήμος Πειραιώς (σε έκθεση περί αξιοποίησης ακινήτων), το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη (στην κεντρική ιστοσελίδα τους), η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς (στα albums με τους ιερούς ναούς στην επίσημη ιστοσελίδα της) κ.α.
Όλοι οι παραπάνω καταχραστές χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: α. Σε όσους έσφαλαν (ηθελημένα ή και από άγνοια), ζήτησαν μια συγγνώμη (εικονική ή πραγματική/ουσιαστική δεν θα το μάθουμε ποτέ) και το θέμα έληξε εκεί και β. Σε όσους έσφαλαν και από πάνω έβγαλαν και γλώσσα αλά ελληνικά τύπου "εγώ στο internet τη βρήκα την φωτογραφία" και "ποιος είσαι εσύ που θα μας πεις" κτλ. Βέβαια, στις απειλές μηνύσεων και εξωδίκων, συνήθως οι λαλίστατοι πλην όμως θρασύδειλοι κώλοι σφίγγουν διότι αντιλαμβάνονται ότι αυτός που έχει το RAW αρχείο της εκάστοτε φωτογραφίας είμαι εγώ και όχι αυτοί, και τούτο, ενώπιον δικαστηρίων μπορεί να τους κοστίσει αρκετά χρήματα.
Αντιλαμβάνομαι πως είναι δύσκολο για την απαίδευτη / αμόρφωτη πλειοψηφία του λαουτζίκου να αντιληφθεί τις έννοιες της πνευματικής ιδιοκτησίας και των πνευματικών δικαιωμάτων. Στην δε πλατφόρμα του facebook, όποτε καταγγέλλω παράνομη χρήση φωτογραφίας, αυτή "κατεβαίνει" με συνοπτικές διαδικασίες εντός το πολύ μερικών ωρών. Αντιλαμβάνομαι επίσης πως είναι δύσκολο να μάθεις τον κατσαπλιά / κλεφτοκοτά Έλληνα να σέβεται τον κόπο του άλλου. Παρόλα ταύτα, μέσα σε αυτήν την άμορφη μάζα σκατού, υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι που ζητούν άδεια για να κοινοποιήσουν φωτογραφίες ή κείμενα από το ιστολόγιό μου, ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα των χεριών, αλλά υπάρχουν.
Το χόμπι μου, το ιστολόγιο αυτό δηλαδή, δεν θα μου το "κόψει" ουδείς. Αλλά ταυτόχρονα δεν θα επιτρέψω ποτέ σε κανέναν απαίδευτο κάφρο - όσο περνάει από το χέρι μου - να δείχνει έλλειψη σεβασμού προς την δουλειά μου.
Για την ιστορία και μόνο, το άρθρο που αφορά την ιστορία της Ραλλείου Σχολής Θηλέων πρώτο-παρουσιάστηκε στις 02.09.2010, μετρά πάνω από 10.000 μοναδικές προβολές και έχει εμπλουτιστεί στο πέρασμα των χρόνων - σε σχέση με την αρχική παρουσίασή του - με πολλά επιπρόσθετα στοιχεία, πληροφορίες, φωτογραφίες κ.α. Το ίδιο άρθρο χτυπάει στην πρώτη σελίδα της "Αναζήτησης" στη μηχανή του Google.
Η μαγκιά είναι να δημιουργείς - να αντιγράφουν και να κοπιάρουν μπορούν όλοι.
MLP
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου