Ο "ΔΙΕΘΝΗΣ" ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ [1905]

"Τον βλέπετε; Έχει, κατά την λαϊκή φράσιν, πλάκα τα γαλόνια! Ολόχρυσα, κτυπητά, εκθαμβωτικά. Γύρω εις το σιδηροδρομικόν του κασκέτο.

Εκ πρώτης όψεως τον πέρνετε τουλάχιστον ως αρχηγόν κανενός ξένου επιτελείου. Και όμως δεν είνε ούτε Έλλην υποστράτηγος! Είνε - απλούστατα - ο σταθμάρχης του Νέου Φαλήρου. Ο αθάνατος Λουπέτης! 

Γνωστός ανά την υφήλιον, εις αυλάς πριγκήπων και ηγεμόνων, εις κύκλους ναυάρχων και στρατηγών και λόρδων και μεγιστάνων και πρέσβεων και διπλωματών και περιηγητών και άλλων εξοχοτήτων, χωρίς να κουνήση ποτέ από το Φάληρον! 

Μάλιστα κύριοι. Και διατί να το κουνήσει, σας παρακαλώ; Αφού όλαι αυταί αι επισημότητες, όσαι είχον το ευτήχημα ή την ατυχίαν να περάσουν ή να διαμείνουν έστω και ολίγας στιγμάς εις το Νέο Φάληρο, τον εγνώρισαν, θέλοντες και μη, τον είδαν εμπρός των, ως φάντην μπαστούνι, εδέχθησαν, έκοντες - άκοντες, τας υποκλίσεις του, τας υπηρεσίες του, τα σέβη του - φόρα το καπέλλο κάτω με όλα τα γαλόνια - τας προσφωνήσεις του, τα επισκεπτήριά του, τας ανθοδέσμας του, κάποτε δε, μα τον θεόν, και τας χειραψίας του. 

Του επενεμήθη, και πολύ δικαίως, ο τίτλος του εν Ν. Φαλήρω πρεσβευτού της Ελλάδος! Και ναι μέν η δικαιοδοσία του, επί τριάντα τόσα χρόνια, ήτο να εποπτεύη την κίνησιν των βαγονιών του σιδηροδρόμου, να επαγρυπνή επί των εισιτηρίων, να δίδη δια της συρίκτας το σύνθημα της εκκινήσεως των τραίνων. Αλλ'αυτό δεν ημπόδιζε διόλου τον λαμπρόν άνθρωπον και να αντιπροσωπεύη, αυτοσχεδίως και αυτοκλήτως, και ευγενώς προσφερόμενος, την επίσημον ή και την ανεπίσημον Ελλάδα εις κάθε ευκαιρίαν, η οποία δεν ήτο δυνατόν να του διαφύγη. Και - ο θεός να με συγχωρέσει - έχω λόγους να φοβούμαι ότι την αντεπροσώπευσε σοβαρώτερον ίσως και ολιγώτερον αστείως από μερικούς υπουργούς των Εξωτερικών και τινας κορδωμένους διπλωμάτας! 

Και σημειώσατε, όλα αυτά δίχως υστεροβουλίαν, χωρίς ιδιοτέλειαν, αφιλοκερδώς, έτσι, από μιαν ιδέαν μεγαλείου, από κάποιον ψύχωσιν ιπποτισμού, και τίποτε άλλο. Περίπτωσις δηλαδή εξαιρετικώς ελαφρυντική δια τον κατηγορούμενον...

Η μόνη του αμοιβή υπήρξε - και σώζεται έτι μετά θρησκευτικής ευλάβειας αποθησαυρισμένη - μια αρκετά περίεργος και πρωτότυπη συλλογή επισκεπτηρίων, πιστοποιητικών, ευχαριστηρίων, όπου οι κατά καιρούς επίσημοι ξένοι, συμπληρούντες τας ευθύμους εξ Αθηνών εντυπώσεις των - και είνε τόσον διασκεδαστικοί και φιλοπαίγμονες αυτοί οι ξένοι! - του έδινον σοβαρευόμενοι οι μεν, ξεκαρδιζόμενοι οι δε. 

Και ιδού διατί ο θαυμάσιος αυτός τύπος απέκτησε και τον μοναδικόν και πρωτάκουστον και κοσμοπολίτικον τίτλον του... Διεθνούς Σταθμάρχου! Και πως όχι,αφού ήλθεν οπωσδήποτε εις επαφήν με τας επισημότητας όλων των εθνικοτήτων! 

Τώρα ο παγκόσμιος ανήρ εφυσηχάζει. Η Εταιρία του Σιδηροδρόμου τον έθεσε υπό εξηκοντάδραχμον σύνταξιν, χωρίς εννοείται, να του αφαιρέση και τα ολόχρυσα σειρήτια του πιλιδίου του, τα οποία έχει το αναφαίρετον δικαίωμα να παρουσιάζη εις κάθε σοβαράν περίπτωσιν, ενώπιον μόνον - α! να εξηγούμεθα - των εκ Φαλήρου διερχομένων ξένων."

• Μάρκος Λουπέτης - Ο "Διεθνής" Σταθμάρχης

Κι όμως, το ως άνω περιγραφόμενο πρόσωπο όπως παρουσιάστηκε μέσα από ένα άρθρο ενός ευθυμογραφικού λευκώματος του έτους 1905, υπήρξε ένα υπαρκτό πρόσωπο, ο Μάρκος Λουπέτης, επί δεκαετίες σταθμάρχης του σιδηροδρομικού σταθμού του νέου Φαλήρου.

Ο Μάρκος Λουπέτης λοιπόν, αποτελούσε ένα σταθερό σημείο αναφοράς του κοσμικού προαστίου του νέου Φάληρο. Κάθε φορά λοιπόν που στα ανοιχτά του φαληρικού όρμου έφθαναν πλοία ξένων στόλων ή επίσημοι προσκεκλημένοι, ο Λουπέτης φορούσε την φανταχτερή του στολή με τα χρυσά σειρήτια, αγόραζε καλαίσθητες ανθοδέσμες και με τις ξένες γλώσσες που γνώριζε μέχρι κάποιο σημείο (κυρίως αγγλικά και γαλλικά αλλά και λίγα ρώσικα) προσφωνούσε ναυάρχους και ανώτερους αξιωματικούς, τον καθένα στη δική του γλώσσα, καλωσορίζοντάς τους στο νέο Φάληρο και την Ελλάδα. Ακολούθως, τους οδηγούσε στον σιδηροδρομικό σταθμό, όπου οι επίσημοι επιβιβάζονταν στον συρμό που θα τους οδηγούσε στην Αθήνα και αφού ο ίδιος βεβαιωνόταν πως όλα ήταν στην εντέλεια, στεκόταν σε στάση προσοχής και σφύριζε με την σφυρίχτρα του αναγγέλλοντας την αναχώρηση του τρένου. 

Ο Τύπος της εποχής επιβεβαιώνει την χαρακτηριστική παρουσία του Μάρκου Λουπέτη και την δράση του μέσα από πάμπολλα σχετικά δημοσιεύματα των τελών του 19ου αιώνα και των πρώτων χρόνων της πρώτης δεκαετίες του 20ου αιώνα όπως λ.χ. τα παρακάτω ενδεικτικά:  

Ο Μάρκος Λουπέτης, το ονοματεπώνυμο του οποίου αναφερόταν συχνά στις στήλες των "Επικαίρων Ειδήσεων" του νέου Φαλήρου ως σημείο αναφοράς της περιοχής πλάι λ.χ. στο όνομα του Ξενοδοχείου "Ακταίον Παλάς" διέθετε, όπως άλλωστε αναφέρθηκε και παραπάνω, μια μεγάλη προσωπική συλλογή από ευχαριστήριες επιστολές που είχε λάβει από ξένους επισήμους και άλλες προσωπικότητες του καιρού εκείνου, συλλογή την οποία σκόπευε να δωρίσει στο Εθνολογικό Μουσείο. Στις μέρες μας, παραμένει άγνωστο βέβαια αν τελικά η εν λόγω συλλογή διεσώθη και βρίσκεται κάπου ή χάθηκε για πάντα στη δίνη του χρόνου.

Σε πολλές καταγραφές επισκέψεων ξένων επισήμων, η αναφορά του "διεθνούς" σταθμάρχη και της προσφερόμενης "ωραίας ανθοδέσμης" αποτελεί κοινή σταθερά. 

Ακόμη και η εγχείρηση που αναγκάστηκε να κάνει ο γνωστός και αγαπητός σταθμάρχης του νέου Φαλήρου κατά το έτος 1901 ώστε να απαλλαγεί από έναν πολύποδα που τον ταλαιπωρούσε στον λαιμό έτυχε εκτενούς περιγραφής στον Ημερήσιο Τύπο της εποχής: 

Ομοίως, ολόκληρα αφιερώματα γράφτηκαν για τον "κυρ Μάρκο" και την δράση του που τον κατέστησε γνωστό ως τον "διεθνή" σταθμάρχη του νέου Φαλήρου:

Η ηλεκτροκίνηση του σιδηροδρόμου Πειραιώς - Αθηνών στάθηκε τρόπον τινά "ευεργετική" για τον "διεθνή" σταθμάρχη Μάρκο Λουπέτη, του οποίου η κάτασπρη θερινή στολή λερωνόταν από τους καπνούς του ατμοκίνητου σιδηρόδρομου. 

Μετά την αναγκαστική του παύση - συνταξιοδότηση λόγω ηλικίας, ο Μάρκος Λουπέτης δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα. Παρόλα ταύτα συνέχισε να φορά την γνωστή επίσημη στολή του και να υποδέχεται, έστω και εκτός υπηρεσίας, με το γνωστό τρόπο που τον διέκρινε, τους επισήμους που κατέφθαναν στο νέο Φάληρο (έχοντας μια ιδιαίτερη προτίμηση προς τον αγγλικό στόλο) προσφέροντάς τους πάντοτε την παραδοσιακή ανθοδέσμη, μέχρι το τέλος της ζωής του.

Διαβάστε σχετικά θέματα:

Η ιστορία του σιδηροδρομικού σταθμού του νέου Φαλήρου

Κείμενο - Πηγές:

Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων.

Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:

• Σιλουέτες από το Φάληρον, "Ο Διεθνής Σταθμάρχης"
• Τύπος Εποχής

• Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
• Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.