ΠΕΙΡΑΙΑΣ: ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ [ΟΙΚΙΑ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ]

Κατά το έτος 1882, ο Πειραιεύς βάσει διαθέσιμων στοιχείων διέθετε περί τις 2.000 λιθόκτιστες κατοικίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του νέου Φαλήρου και της Φρεαττύδος. Η ανάπτυξη της πόλης του Πειραιώς και η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού μεγάλωσε τη ζήτηση και αύξησε τις τιμές των κατοικιών. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, προέκυψε πύκνωση της δόμησης, περιορισμός των ακαλύπτων χώρων και κατασκευή πολλών κατοικιών "εν σειρά", οι οποίες οικοδομήθηκαν μαζικά, με ποικιλία χρωμάτων και μορφολογικών χαρακτηριστικών ώστε να καλυφθεί η ανάγκη της αγοράς για στέγη.

Όμως, όπως ήταν φυσικό και επόμενο, υπήρξαν οικίες οι οποίες δεν ακολούθησαν το προαναφερθέν μοντέλο, αφού προορίζονταν για εύπορες οικογένειες, οι οποίες είχαν την οικονομική δυνατότητα να "υποστηρίξουν" κατασκευές άλλου τύπου και κόστους. 

Στο παρόν αφιέρωμα της ενότητας "Πειραιάς - Τότε και Σήμερα" παρουσιάζεται η ως άνω εικονιζόμενη γωνιακή διπλοκατοικία η οποία διασώζεται στη συμβολή της κεντρικής λεωφόρου Σαχτούρη με την οδό Νεωσοίκων, στα όρια της συνοικίας του Αγίου Βασιλείου πλησίον της πλατείας Δεξαμενής (Πηγάδας). Η εν λόγω γωνιακή διώροφη διατηρητέα οικία με υπόγειο, σύμφωνα με τις λιγοστές διαθέσιμες πηγές οικοδομήθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα (circa 1903-1905) και φέρεται να ανήκε στην εμπορική οικογένεια Κοροπούλη. Πιο συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Δ. Κοροπούλης, πρώην υπάλληλος επί πολλά χρόνια του γνωστού πειραϊκού εδωδιμοπωλείου Βοργιά και κατά δεύτερο λόγο ο αδελφός του Χρήστος Δ. Κοροπούλης, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα, καταγράφονταν να διατηρούν εδωδιμοπωλείον έναντι της Κεντρικής Δημοτικής Αγοράς Πειραιώς. 

Κεντρικόν Εδωδιμοπωλείον Γεωργίου Κοροπούλη (έτος 1906)

Η προαναφερθείσα διπλοκατοικία με τις δυο εισόδους και τον έναν κεντρικό εξώστη στον άνω όροφο όπως καταγράφηκε για λογαριασμό του Αρχείου Παραδοσιακών Οικισμών και Παραδοσιακών Κτιρίων του Υπουργείου Περιβάλλον Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) κατά τη δεκαετία του 1980:

Με βάση την παραπάνω λήψη, παρουσιάζεται η κάτωθι σύνθεση / αντιπαραβολή του Πειραιά του "χθες" και του "σήμερα", μέσα από το πρωτότυπο προσωπικό project Πειραιάς / Piraeus Retronaut, με την υπό αναφορά γωνιακή διατηρητέα κατασκευή με τα έκδηλα χαρακτηριστικά στοιχεία υστεροκλασικισμού να καταγράφεται προ και μετά την εκτέλεση των εργασιών αποκατάστασης που έλαβαν χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από το αρχιτεκτονικό γραφείο του Ν. Ντόριζα.

Μια σύγχρονη σχεδιαστική αποτύπωση της πρόσοψης του υπό εξέτασιν κτιρίου:

Πηγή: Ντόριζας

Ευθύς αμέσως παρουσιάζεται μια σειρά σύγχρονων φωτογραφιών από το εξωτερικό αλλά και το εσωτερικό του εν λόγω κτιρίου, επί της λεωφόρου Σαχτούρη 77 και Νεωσοίκων 63:

Δυο ενδεικτικές φωτογραφίες από το εσωτερικό του προαναφερόμενου κτιρίου μετά τις εργασίες αποκατάστασης του 1993 από το αρχείο του Ν. Ντόριζα.

Λεπτομέρεια από το μεταλλικό πόμολο της παραδοσιακής ξύλινης εξώπορτας επί της οδού Σαχτούρη επί του οποίου αναγράφεται χαραγμένο το ονοματεπώνυμο του δικηγόρου Τίτου Χρ. Κοροπούλη, ενός εκ των δυο τέκνων του Χρήστου Δέδε Κοροπούλη και της Σοφίας:

Ειρήσθω εν παρόδω, στις αρχές της δεκαετίας του 1910, όπως προκύπτει εκ πρωτογενούς έρευνας, οι αδελφοί Γεώργιος Δέδε Κοροπούλης και Χρήστος Δέδε Κοροπούλης καταγράφονταν ως υποστηρικτές του Ελευθερίου Βενιζέλου σε σχετική επιστολή στήριξης του πολιτικού ανδρός. Την ίδια εποχή, το εδωδιμοπωλείον που καταγραφόταν σταθερά "παρά την Κεντρική Αγοράν, επί της παραλίας" απέκτησε τμήμα παραγωγής και πώλησης αλλαντικών:

Κατά τη δεκαετία του 1920, στις σελίδες του πειραϊκού Τύπου, εν όψει Πρωτοχρονιάς, το εδωδιμοπωλείον των αδελφών Κοροπούλη εξέφραζε τις ευχές του προς τους πελάτες του με σχετικές δημοσιεύσεις, στις οποίες άλλοτε αναφέρονταν τα ονοματεπώνυμα αμφότερων των αδελφών και άλλοτε μονάχα εκείνο του Γεωργίου Κοροπούλη. 

Ο δε Γεώργιος Δ. Κοροπούλης, ο οποίος μεταξύ των άλλων υπήρξε ιδιαίτερα ενεργός εμπλεκόμενος στα διοικητικά δρώμενα του Εμπορικού Συλλόγου Εδωδιμοπωλών της πόλεως, σε επιτροπές εξωραϊσμού ιερών ναών, ενεργό μέλος του "Αττικού", εκ των θεμελιωτών/δωρητών του ιερού ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στα Βίλλια Αττικής κ.α. κατά το έτος 1924 βάπτισε τον υιό της αδελφής του Μαρίας, η οποία είχε παντρευτεί τον Παντελή Βώκο τρία χρόνια νωρίτερα.

Ενδεικτική ευχετήρια καταχώρηση του παρά την Δημοτική Αγοράν Εδωδιμοπωλείου των Γεωργίου και Χρήστου Κοροπούλη από τις αρχές του έτους 1934:

Την επόμενη χρονιά και πιο συγκεκριμένα το καλοκαίρι του έτους 1935, καταγράφηκε ο θάνατος του Χρήστου Δ. Κοροπούλη, ο οποίος εκτός από την σύζυγό του Σοφία, άφηνε πίσω του δυο ανήλικα τέκνα, τον Τίτο και την Σοφία. Αξιοσημείωτο το γεγονός πως όπως προκύπτει εκ σχετικής έρευνας ο Χρήστος Δ. Κοροπούλης είχε συμμετάσχει στην Μικρασιατική Εκστρατεία, φθάνοντας ως μέλος του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος μέχρι το Αφιόν Καραχισάρ! Τέλος, ας σημειωθεί πως ο αδελφός του τελευταίου, Γεώργιος Δ. Κοροπούλης, αποβίωσε στις αρχές του έτους 1942, μέσα στον πιο δύσκολο και σκληρό χειμώνα της μαύρης περιόδου της Κατοχής.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως μετά τις προαναφερθείσες εργασίες αποκατάστασης / ανακαίνισης του διατηρητέου οικοδομήματος, στο εν λόγω κτίριο στεγάστηκαν για αρκετά χρόνια και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2010 τα γραφεία διοίκησης της Ιερής Μητρόπολης Γ.Ο.Χ. Αργότερα, αρχής γενομένης από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, στο αποκαταστήμενο διατηρητέο κτίριο στεγάστηκε το φροντιστήριο ξένων γλωσσών Δασκαλάκη - Γεωργαντά.

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε πως κατά τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, το υπό εξέταση κτίριο συνολικής επιφάνειας 400 τετραγωνικών μέτρων, εμφανιζόταν ως διαθέσιμο προς πώληση σε σχετική καταχώρηση μεσιτικού γραφείου αντί του ποσού των 800.000 Ευρώ. 

Ακολουθούν ορισμένες ενδεικτικές φωτογραφίες από το εσωτερικό του κτιρίου:

Πηγή Εικόνας: www.xe.gr

Πηγή Εικόνας: www.xe.gr

Πηγή Εικόνας: www.xe.gr

Πηγή Εικόνας: www.xe.gr

Πηγή Εικόνας: www.xe.gr

Το υπό εξέτασιν αποκαταστημένο διατηρητέο κτίριο όπως καταγράφηκε στις αρχές Ιουνίου του έτους 2023:

 

Κείμενο - Πηγές:

Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:

• "Τα κτίρια του Πειραιά κατά τον 19ο αιώνα - Δημόσια Κτίρια και Κατοικία", Νικόλας Σ. Ντόριζας, Εταιρία Φίλων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, 1997.
• "Πειραιάς 1834-1912", Σταματίνα Μαλικούτη, Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς
• Ιστοσελίδα Χρυσής Ευκαιρίας
• Τύπος Εποχής

Φωτογραφίες: 

• Όλες οι φωτογραφίες του αφιερώματος ανήκουν στον γράφοντα το ιστολόγιο, διέπονται από κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας και προέρχονται από την προσωπική μου φωτογραφική σελίδα (ALL RIGHTS RESERVED).
• Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
• Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.