Η ΜΠΑΣΚΕΤΑ ΤΗΣ ΤΕΡΨΙΘΕΑΣ

Στην - επί δεκαετίες ξεχασμένη και απαξιωμένη από τους ίδιους τους ανθρώπους της και τις επιλογές τους -  πόλη του Πειραιώς, μια πόλη η οποία κατά τα λοιπά προβάλλεται και αυτό-διαφημίζεται ως "σύγχρονη" και "ευρωπαϊκή" διαθέτοντας ελάχιστο "πράσινο", κανένα πάρκο, παραμελημένα άλση και πλατείες, ακάθαρτους κακό-φτιαγμένους δρόμους, μηδενικές γενικότερες υποδομές και εν γένει χαμηλό βιοτικό επίπεδο, η έλλειψη χώρων αθλοπαιδιών δεν πρέπει να μας ξενίζει. 

Σε μία πόλη η οποία έχει εκλέξει δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους και βουλευτές προερχόμενους από διάφορους χώρους του αθλητισμού, η σχεδόν ολοκληρωτική απουσία ανοικτών δημοσίων χώρων άθλησης αποτελεί την άθλια πραγματικότητα. 

Όσον αφορά ειδικότερα το μαζικό άθλημα της καλαθοσφαίρισης, ο Πειραιάς διαθέτει το θλιβερό προνόμιο να μην δύναται να προσφέρει στους δημότες του ανοικτά γήπεδα καλαθοσφαίρισης. Από τις σελίδες αυτού του ιστολογίου, ο γράφων του οποίου τυγχάνει λάτρης της καλαθοσφαίρισης, έχουμε αποδείξει πολλάκις την διαχρονική αδιαφορία των δημοτικών αρχών, την μη ορθή χρήση των κατ'ευφημισμόν δημοτικών γηπέδων, την απαξίωση υφισταμένων ανοικτών εγκαταστάσεων (γηπέδων), την παράνομη μετατροπή υφισταμένων ανοικτών εγκαταστάσεων (γηπέδων) καλαθόσφαιρας σε εγκαταστάσεις άλλης χρήσης κ.α.

Η μικρή μοναχική μπασκέτα της Τερψιθέας, σε ένα μικρό επικίνδυνο και γλιστερό τσιμεντένιο γήπεδο δίχως γραμμές, στη συμβολή των οδών Λεωσθένους και Φιλελλήνων, στο οικόπεδο του Ρωμαϊκού Οικιστικού Τετραγώνου (σσ. άλλος ένας εγκαταλειμμένος αρχαιολογικός χώρος της πόλης), μέχρι και πριν από λίγες εβδομάδες, συγκέντρωνε κατά τις πρωινές και κυρίως κατά τις απογευματινές ώρες αθλούμενους κάθε ηλικίας οι οποίοι ελλείψει άλλων διαθέσιμων χώρων άθλησης, κατέφευγαν στη μικρή μπασκέτα αψηφώντας τη βρώμα και τη δυσωδία που αναδύεται από τον εγκαταλειμμένο παρακείμενο αρχαιολογικό πάρκο και τα παρτέρια, τους λιγοστούς αστέγους και περιθωριακούς που ξημεροβραδιάζονται πίνοντας μπύρες στη μικρή πλατεία στη συμβολή Ηρώων Πολυτεχνείου και Φιλελλήνων και τις διαμαρτυρίες των "καλών" γειτόνων. 

Τα παραπάνω λάμβαναν χώρα μέχρι πριν από μερικές μέρες. Η μπασκέτα βρέθηκε μια μέρα σπασμένη και άλλο ένα μικρό, έστω και υποτυπώδες και επικίνδυνο, γήπεδο ερήμωσε.

Είχα ήδη αποφασίσει να γράψω δυο λόγια για το συγκεκριμένο θέμα, άσχετα από το γεγονός πως σπάνια πατάω τα πόδια μου πλέον σε ανοικτά γήπεδα όταν συνάντησα στο δρόμο φίλους μου οι οποίοι επισκέπτονταν συχνά-πυκνά τα απογεύματα την "μπασκετούλα της Τερψιθέας" και οι οποίοι με ενημέρωσαν πως αντίκρισαν σπασμένη την μπασκέτα δίχως να γνωρίζουν αν κάποιος απλά "κρεμάστηκε" και την έσπασε ή εάν οι "καλοί" γείτονες φρόντισαν να απαλλαγούν με τον τρόπο αυτό από τον ήχο της μπάλας και τις φωνές των παιδιών.

 

Επίσης, οι ίδιοι άνθρωποι με ενημέρωσαν πως επισκέφθηκαν τα γραφεία του Οργανισμού Πολιτισμού Άθλησης και Νεολαίας (ΟΠΑΝ) του Δήμου Πειραιώς ζητώντας την επιδιόρθωση της μπασκέτας και η απάντηση που έλαβαν από τους αρμόδιους του γραφείου ήταν ότι "δεν υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα για την επισκευή". Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να διευκρινίσω πως κατόπιν μιας μικρής πρόχειρης έρευνας αγοράς, δίχως να αναφέρω ονόματα επιχειρήσεων και προϊόντων, μια μπασκέτα (ταμπλό και στεφάνι) ολυμπιακών προδιαγραφών από plexiglass κοστίζει περί τα 250,00-300,00 ευρώ (τιμή πώλησης για μια μονάδα), συνεπώς μιλάμε για ένα κόστος συναφές συν το κόστος εγκατάστασης.

Η μπασκέτα της Τερψιθεάς πέρυσι τα Χριστούγεννα (Δεκεμβριος 2014):

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός πως, πέρυσι τα Χριστούγεννα (Δεκέμβριος 2014), στην είσοδο της μπασκετούλας της Τερψιθέας είχε αναρτηθεί η ακόλουθη χειρόγραφη ανακοίνωση με αναφορά στις διαμαρτυρίες των κατοίκων για παραβίαση του ωραρίου κοινής ησυχίας από τους αθλούμενους, τις απειλές για "απομάκρυνση της μπασκέτας" και συστάσεις για την τήρηση του ωραρίου.

Στο "ζουμί" της υπόθεσης πάντως, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, ο Οργανισμός Πολιτισμού Άθλησης και Νεολαίας του Δήμου Πειραιώς, στον οποίον πρόεδρος έχει "τοποθετηθεί" ο εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος κ. Σταύρος Ελληνιάδης (πρώην καλαθοσφαιριστής των ομάδων του Πειραϊκού και του ΟΣΦΠ και μετέπειτα team manager του μπασκετικού ΟΣΦΠ), διάδοχος του επίσης εκλεγμένου με την προηγούμενη δημοτική αρχή κ. Γιώργου Σιγάλα (επίσης πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής) δεν διαθέτει τους απαιτούμενους πόρους για την επισκευή της μικρής μπασκέτας! Ο κ. Ελληνιάδης, ακολουθώντας την πρακτική του προκατόχου του κ. Σιγάλα, δείχνει εμπράκτως την απαξίωση του προς τον μαζικό αθλητισμό και δίδει σημασία μονάχα σε αμφιβόλου ποιότητας δράσεις αθλητισμού οι οποίες προβάλλονται από διάφορα χειραγωγημένα και "πουλημένα" ΜΜΕ της πόλης του Πειραιά δεόντως με απώτερο σκοπό την "κατασκευή" ενός σωστού image. 

Το ποιόν βέβαια του κ. Ελληνιάδη καθώς και το ήθος και επίπεδό του μπορεί κάποιος να το κρίνει και από την ακόλουθη στιχομυθία, σε γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όταν σε προσωπική επικοινωνία του επεσήμανα με αποδείξεις την ανυπαρξία προηγουμένων δημοτικών αρχών σχετικά με τις ελλείψεις/παρανομίες στα ανοιχτά γήπεδα καλαθόσφαιρας δηλώνοντάς του ότι όντας δημότης του Δήμου Πειραιώς, αναγκάζομαι να αθλούμαι επί πληρωμή σε γήπεδα εκτός ορίων του Δήμου Πειραιώς. Η απάντηση του "κυρίου" Ελληνιάδη ήταν "άχρηστος και μαλάκας είσαι εσύ που πας και πληρώνεις παντού εκτός από τον πειραιά" όπως μπορείτε άλλωστε να διαβάσετε και παρακάτω:

Παραβλέποντας την προσωπική υβριστική επίθεση εναντίον μου (σσ. ο κόσμος είναι μικρός Σταυράκη και μια μέρα θα βρεθούμε face to face και τότε θα δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος) ανακεφαλαιώνοντας το γενικότερο ζήτημα, κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ενδεικτικά τα εξής χιλιοειπωμένα και χιλιογραμμένα: 

Στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Πειραιά εμφανίζονται και χαρακτηρίζονται ως "δημοτικά" γήπεδα τα οποία έχουν παραχωρηθεί προς εκμετάλλευση σε αθλητικούς συλλόγους και ομάδες της πόλης με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν ουσιαστικά ώρες κοινού. Αναφέρομαι στα κατ'ευφημισμόν δημοτικά γήπεδα του Πορφύρα και του Φοίνικα στην Πειραϊκή, του Προφήτη Ηλία στο λόφο της Καστέλλας, στην παραλία "Βοτσαλάκια" κ.α. τα οποία ΚΑΚΩΣ αναφέρονται ως "δημοτικά" αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα άθλησης σε αυτά. 

Επίσης ας θυμηθούμε το ιστορικό "ανοικτό" γήπεδο έναντι της Λέσχης του Ολυμπιακού στο Πασαλιμάνι (λιμήν Ζεας) το οποίο αφού αρχικά απαξιώθηκε, εν συνεχεία "ξηλώθηκε" και σήμερα χρησιμοποιείται ως χώρος εκδηλώσεων. Διαβάστε σχετικό φώτο-ρεπορτάζ εδώ.

Επίσης ας θυμηθούμε το "γηπεδάκι" καλαθόσφαιρας επί της ακτής Θεμιστοκλέους πίσω από τον Άγιο Βασίλειο το οποίο μετατράπηκε παράνομα επί δημαρχίας Αγραπίδη (νυν δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος επί Μώραλη) από γήπεδο μπάσκετ σε ιδιωτικό γήπεδο τένις. Διαβάστε σχετικό φώτο-ρεπορτάζ εδώ.

Επίσης ας θυμηθούμε το ανοικτό γήπεδο μπάσκετ στην παραλία της Φρεαττύδος, δίπλα στην "Πισίνα", το οποίο ο προηγούμενος πρόεδρος του ΟΠΑΝ Γιώργος Σιγάλας παραχώρησε στο σωματείο του Ερμή Πειραιά. Το δημοσίευμα του ιστολογίου μου έφτασε και συζητήθηκε σε δημοτικό συμβούλιο της πόλης αλλά κανενός δεν ίδρωσε το αυτί. Διαβάστε σχετικό φώτο-ρεπορτάζ εδώ το οποίο περιλαμβάνει και βίντεο με την απάντηση "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε" του Γιώργου Σιγάλα στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Επίσης ας θυμηθούμε το "νέο" ανοικτό γήπεδο καλαθόσφαιρας το οποίο εγκαινίασε "για τα παιδιά του Πειραιά" στο οικόπεδο του πάρκου Δηλαβέρη στη Λεύκα ο πρώην Δήμαρχος Βασίλειος Μιχαλολιάκος, το οποίο μετά τα εγκαίνια δόθηκε για αποκλειστική εκμετάλλευση στο αθλητικό σωματείο του Φοίνικα Αγίας Σοφίας.

Το ερώτημα που απορρέει από όλα τα παραπάνω είναι ένα και αμείλικτο: Ο κακομοίρης κάτοικος του Πειραιά "με τον Σαρωνικό του, που έχει για καμάρι του τον Ολυμπιακό του", που μπορεί να πάει να κάνει δυο-τρία σουτάκια;

Η απάντηση είναι η εξής: Κάθε Πειραιώτης είναι ελεύθερος να πηγαίνει στη Νέα Σμύρνη, στη Βούλα, στη Γλυφάδα, στα Β.Π., στους Θρακομακεδόνες, στου "διαόλου τη μάνα" ή τέλος πάντων όπου μπορέσει δηλαδή για να παίξει λίγο μπασκετάκι επειδή σε τούτη την πόλη οι διαχρονικά άχρηστοι και άσχετοι δημοτικοί άρχοντες αδυνατούν να προσφέρουν ελεύθερους δημόσιους χώρους αθλοπαιδιάς / καλαθοσφαίρισης. Κατά τα λοιπά το basketball είναι "εθνικό άθλημα", η Εθνική Ομάδα "επίσημη αγαπημένη", ο μπασκετικός Ολυμπιακός "καμάρι" της πόλης και κορυφαία ευρωπαϊκή ομάδα, ο Πειραιάς μια σύγχρονη πόλη και ... τα αρχίδια μου κουνιούνται.

ΥΓ: Σε περίπτωση που κάποιος / κάποιοι ενδιαφέρονται να επισκευάσουν / συνεισφέρουν για την επισκευή της μπασκέτας της Τερψιθέας, το σημείο όπου βρίσκεται το μικρό γήπεδο έχει σημανθεί στον παρακάτω χάρτη. Τη σήμανση την βάζω και για τον δήμαρχο-μαριονέτα (εντάξει ο άνθρωπος που να ξέρει από Πειραιά, αλλού μένει) και για τους διάφορους τυχάρπαστους δημοτικούς συμβούλους οι οποίοι είναι ζήτημα αν περπατούν στην πόλη.

 

Σημείωση: Το άρθρο αφιερώνεται στον Χ.Μπ. και στους φίλους του. Εύχομαι σύντομα να ξαναπαίξετε στο ίδιο εκείνο μέρος που τόσα χρόνια παίζατε και το οποίο τώρα άδικα σας στερούν.  

Update - Ενημέρωση Άρθρου:

Εν τέλει ο ντόρος που έγινε γύρω από την μοναχική μπασκέτα απέδωσε καρπούς και η μπασκέτα επισκευάστηκε τον Δεκέμβριο του έτους 2015. Από την παρακάτω ανάρτηση του "κυρίου" Σταύρου Ελληνιάδη, προέδρου του Ο.Π.Α.Ν., κρατάμε τα εξής: α. Σε αντίθεση με τα παραπάνω γραφόμενα, παρατηρούμε πως ο εν λόγω μερικές φορές μπορεί και εκφράζεται γραπτώς σαν άνθρωπος δίχως ύβρεις (θετικό αυτό για τον ίδιο και την ζωή του). β. Ο συγκεκριμένος χώρος δεν είναι χαρακτηρισμένος ως αθλητικός χώρος!

Με λίγα λόγια λοιπόν, η μοναδική μοναχική μπασκέτα στο κέντρο της πόλης βρίσκεται σε έναν χώρο που ΔΕΝ είναι χαρακτηρισμένος ως αθλητικός.

Η μπασκέτα στη συμβολή Λεωσθένους και Φιλελλήνων μετά την επισκευή της: