Το ρολόι του χρόνου γυρνάει αρκετά χρόνια πίσω και σταματά στον Πειραιά της δεκαετίας του 1950 όπως αυτός παρουσιάζεται μέσα από ένα ασπρόμαυρο δίγλωσσο επιστολικό δελτάριο εποχής το οποίο τιτλοφορείται "Πειραιεύς - Πασσαλιμάνι" (Pirée - Port de Pascha limani).
Το προαναφερόμενο επιστολικό δελτάριο εποχής, του οποίου η χρονολογία μπορεί να υπολογιστεί προσεγγιστικά με μελέτη συγκεκριμένων σημείων αναφοράς της φωτογραφίας (λ.χ. εναέρια καλώδια του τρόλεϊ της Καστέλλας επί της ακτής Μουτζοπούλου, πολυκατοικία που διακρίνεται ανάμεσα στο Ρωσικό Νοσοκομείο και τον Άγιο Βασίλειο - ίσως να πρόκειται για την πρώτη πολυκατοικία της πλατείας Φρεαττύδος κ.α.), ομοιάζει με άλλα μεταπολεμικά επιστολικά δελτάρια όπως λ.χ. των εκδόσεων Δέλτα και των εκδόσεων Ν. Στουρνάρα.
Σε πρώτο πλάνο, τμήμα της πλατείας Κανάρη και η ακτή Τρύφωνος Μουτζοπούλου. Στη συμβολή της παραλιακής ακτής Μουτζοπούλου με την οδό Ζέας, το ισόγειο καφενείο "Πειραϊκόν", ένα από τα πλέον γνωστά αυτής της πλευράς της πλατείας Κανάρη (μαζί με το "Κοσμικόν" και τα "Νεώρια"), με τακτική πελατεία, του οποίου η πινακίδα επί της οδού Ζέας είναι ευδιάκριτη στο φωτογραφικό πλάνο. Στα αριστερά του φωτογραφικού κάδρου διακρίνονται οι εν σειρά επαύλεις του Τσίλλερ από τις οποίες ονοματίστηκε άλλωστε στα τέλη του 19ου αιώνα η εν λόγω περιοχή ως Συνοικία Τσίλλερ ή Συνοικία των Επαύλεων ενώ διακρίνεται και ο ιερός ναός της Αγίας Αικατερίνης.
Στον φυσικό λιμένα της Ζέας (Πασαλιμάνι) πλέουν λιγοστά μικρά σκάφη, ψαρόβαρκες και καΐκια μερικά εκ των οποίων είναι "δεμένα" σε αυτοσχέδιους μόλους και μικρές προβλήτες. Επί της παραλιακής ακτής Τρύφωνος Μουτζόπουλου υπήρχαν δυο σημεία με σκάλες που εξασφάλιζαν στους ενδιαφερόμενους πρόσβαση στο επίπεδο της θάλασσας (δεν είχε κατασκευαστεί ακόμη το τσιμεντένιο κάτω διάζωμα στο ύψος της θάλασσας) ενώ μικρά ταβερνεία, ουζερί και ψαροταβέρνες δραστηριοποιούνταν στο ίδιο σημείο, στο κάτω διάζωμα, πάνω στο αμμοχάλικο, σερβίροντας μαριδάκι Φαλήρου, μεζέδες της ώρας και ρετσίνα Μεσογείων. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, σε δυο σημεία του κάτω διαζώματος της ακτής Τρύφωνος Μουτζοπούλου υπήρχαν εγκαταστάσεις ουρητηρίων, στο ύψος της οδού Δευτέρας Μεραρχίας και στο ύψος της οδού Κάνιγγος.
Στο έναντι άκρο του λιμένα της Ζέας δεσπόζει το κτίριο του παλαιού Ρωσικού Νοσοκομείου Πειραιώς - Ναυτικού Νοσοκομείου ενώ διακρίνονται η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου η οποία λόγω της ιδιαίτερα χαμηλής δόμησης της συνοικίας πέριξ αυτής εξέχει σε μεγάλο βαθμό καθώς και το παλαιό κτίριο του Δημοτικού (Τζανείου) Νοσοκομείου. Επί της ακτής Τρύφωνος Μουτζοπούλου, πλάι στο κτίριο του Ναυτικού Νοσοκομείου διακρίνονται παλαιά νεοκλασικά και αρχοντικά ενώ στο ύψος της θάλασσας διακρίνονται οι εγκαταστάσεις της Λέσχης του Ολυμπιακού (αποδυτήρια, νεώσοικοι και ανοικτό γήπεδο).
Δείτε σχετικά θέματα:
Κείμενο - Πηγές:
Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας.
Στοιχεία και πληροφορίες ελήφθησαν από:
- "Ο Πειραιεύς του άλλοτε", Πάνου Λώζου, 1987
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Στη φωτο στη γωνια δεξια κατω φαινεται καθαρα η με το συντριβανι στη μεση που τα χρονια εκεινα ηταν ανενεργη. Απλα σαν παιδια παιζαμε εκει ποτε πηδωντας μεσα και ποτε σκαρφαλωνοντας στην πεζουλα.. και στο βαθος αριστερα της φωτο εκει που ειναι σημερα η πλατφορμα με τα σκαλακια βρισκονταν τα λουτρα (δεν θυμαμαι το ονομα)...δυστυχως
ΑπάντησηΔιαγραφήΘυμάμαι κι εγώ τις μπανιέρες στην στροφή για την πλατεία Αλεξάνδρας.
ΑπάντησηΔιαγραφή