ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ [ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ]

Η "Αγανάκτηση", στη γωνία της πολυσύχναστης οδού Ταξιαρχών με την οδό Σερρών, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα μπιφτεκοπωλεία / σουβλατζίδικα του Κορυδαλλού. Η λειτουργία του, όπως αναφέρεται τόσο στο διαφημιστικό φυλλάδιο όσο και στο χάρτινο σουπλά που στρώνουν οι σερβιτόροι της "Αγανάκτησης" πάνω στα τραπέζια της οδού Σερρών, ξεκίνησε το 1955, δίπλα στον παλιό κινηματογράφο "Ακροπόλ".

Ο πρώτος ιδιοκτήτης του σουβλατζίδικου, ο κυρ Νίκος, μνημονεύεται από τους παλιότερους ως ένας άνθρωπος που αρχικά δούλευε ως γαλατάς γυρνώντας στις γειτονιές με το τρίκυκλο του και τις καρδάρες με το γάλα, το οποίο πωλούσε αρχικά χύμα και αργότερα με τα πρώτα εμφιαλωμένα μπουκάλια της ΕΒΓΑ. Ωσ πρώτη επωνυμία του σουβλατζίδικου φέρεται να χρησιμοποιήθηκε το όνομα του ιδιοκτήτη (Νίκος) ενώ το "Αγανάκτηση" προέκυψε αργότερα από τις μεγάλες ουρές των "αγανακτισμένων" και πεινασμένων πελατών που περίμεναν για να παραγγείλουν από το παράθυρο του σουβλατζίδικου που βρίσκεται πάνω στο δρόμο, εικόνα η οποία διατηρείται αναλλοίωτη μέχρι τις ημέρες μας.

Η ιδιοκτησία του μαγαζιού έχει αλλάξει εδώ και χρόνια χέρια και πολλοί υποστηρίζουν πως το προσφερόμενο σουβλάκι δεν έχει πλέον την ίδια γεύση που είχε κάποτε καθώς πολλά έχουν αλλάξει.

Δίχως αμφιβολία πάντως, κατά τις απογευματινές - βραδινές ώρες, όποιος περνάει από την εμπορική οδό Ταξιαρχών, σίγουρα δέχεται την "επίθεση" της χαρακτηριστικής οσμής που αναδύεται από την "Αγανάκτηση". 

Το χάρτινο σουπλά που στρώνουν οι σερβιτόροι της "Αγανάκτησης" πάνω στην οδό Σερρών με την μικρή αναδρομή στην ιστορία του μπιφτεκοπωλείου: 

Σύμφωνα με μαρτυρίες, η φήμη του αρχικού μπιφτεκοπωλείου του κυρ Νίκου οφειλόταν στην καλή ποιότητα του κρέατος που χρησιμοποιούσε για τα μπιφτέκια του καθώς και στη χαρακτηριστική κόκκινη σάλτσα με την οποία το συνόδευε, η οποία σιγόβραζε όλη μέρα σε κάποιο σκεύος. Εκείνα τα πρώτα χρόνια λειτουργίας στο μαγαζί προσφέρονταν μονάχα μπιφτέκια, ενώ πλέον, στις μέρες μας, υπάρχουν και άλλα κρέατα (γύροι κλπ). Η χρήση σάλτσας βέβαια στο "τυλιχτό" σουβλάκι παραμένει μέχρι και σήμερα σημείο αναφοράς του εν λόγω σουβλατζίδικου.  

Παρόλο που το μικρό κατάστημα διαθέτει, όπως προείπαμε, κάποια λίγα, μετρημένα στα δάχτυλα των δυο χεριών, τραπέζια επί της οδού Σερρών, αρκετοί προτιμούν να κάτσουν να φάνε το σουβλάκι τους στο πεζοδρόμιο δίπλα στην κίνηση ενώ ακόμη περισσότεροι περιμένουν όρθιοι για να παραγγείλουν στο παράθυρο της "Αγανάκτησης". 

Στην εποχή του "πλαστικού" φαγητού, τέτοια παλαιάς κοπής σουβλατζίδικα, έστω και εάν έχουν συχνά μέτριο δείκτη τιμής / ποιότητας / ποσότητας, με τους ψήστες να ψήνουν και τους τυλιχτές να τυλίγουν χωρίς γάντια και λοιπές υγειονομικές προφυλάξεις αποτελούν, δίχως άλλο, για πολλούς θαμώνες, ιδιαίτερα σε λαϊκές συνοικίες όπως ο Κορυδαλλός αλλά και η Νίκαια, το Κερατσίνι, η Δραπετσώνα κ.ο.κ. νοσταλγικές νότες ενός μακρινού παρελθόντος

Φωτογραφίες: 

• Όλες οι σύγχρονες φωτογραφίες του αφιερώματος ανήκουν στον γράφοντα το ιστολόγιο, διέπονται από κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας και προέρχονται από την προσωπική μου φωτογραφική σελίδα (ALL RIGHTS RESERVED).
• Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
• Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.