Το τηλέφωνο, η επαναστατική αυτή συσκευή συνδιάλεξης-ανακάλυψη του Graham Bell η οποία άλλαξε άρδην το σκηνικό ως προς τις ανθρώπινες επικοινωνίες αρχής γενομένης από τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, πρώτο-εμφανίστηκε στην Αθήνα και στον Πειραιά κατά τη δεκαετία του 1890. Μετά την επικύρωση του σχετικού νόμου από την κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη κατά το έτος 1892, ακολούθησε η σύσταση της Τηλεφωνικής Υπηρεσίας, η οποία μαζί με τις προϋπάρχουσες διευθύνσεις Ταχυδρομείου και Ταχυδρομείου δημιούργησαν τα φημισμένα "ΤΤΤ" ή "3Τ" της εποχής εκείνης (1895). Ως γνωστόν, στην πόλη του Πειραιώς, κατά το έτος 1899 θεμελιώθηκε το νέο Ταχυδρομικό Μέγαρο σε οικόπεδο που ορίζεται από τις οδούς Φίλωνος, Άρεως (μετέπειτα Ναυάρχου Μπήτυ και σήμερα Καραολή-Δημητρίου) και Νοταρά, κτίριο το οποίο έμελλε να εγκαινιαστεί το 1901 στεγάζοντας τις υπηρεσίες, όχι μονάχα του Ταχυδρομείου, αλλά και του Τηλεφωνείου και του Τηλεγραφείου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1890, η χρήση του τηλεφώνου και η σημασία της αμεσότητας αυτής της μορφής επικοινωνίας, υπογραμμιζόταν σε κάθε ευκαιρία.
Κατά το έτος 1902, παρότι είχαν μεσολαβήσει η ίδρυση του τηλεφωνικού κέντρου του κοσμικού προαστίου του νέου Φαλήρου και ο διπλασιασμός της χωρητικότητας του Τηλεφωνικού Κέντρου Αθηνών, ο συνολικός αριθμός των συνδρομητών Αθηνών, Πειραιώς και νέου Φαλήρου δε ξεπερνούσε τους 400! Βέβαια, στον αντίποδα, οι ατμοπλοϊκές εταιρίες εκείνων των καιρών που είχαν την έδρα τους στον Πειραιά, υπήρξαν εκ των πρώτων επιχειρήσεων που έσπευσαν να αποκτήσουν και να διαφημίσουν τον τηλεφωνικό τους αριθμό μέσα από τις καταχωρήσεις τους στον ημερήσιο Τύπο της εποχής.
Στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, ο Πλήρης Οδηγός του Πειραιώς του έτους 1906-1907 παρουσιάζει μια αρκετά αναλυτική καταγραφή των υπαρχόντων περίπου 200 συνδρομητών τηλεφωνίας που ζούσαν ή δραστηριοποιούνταν στον Πειραιά και στο νέο Φάληρο.
Ενδεικτικά αναφέρουμε πως η Αστυνομία αντιστοιχούσε στον αριθμό "6", η Αποθήκη Υλικού Στρατού στον αριθμό "4", η Εφορεία Υλικού Πολέμου στον αριθμό "5" το πολυτελές ξενοδοχείο "Ακταίον" στο νέο Φάληρο στον τηλεφωνικό αριθμό "148". Το εργοστάσιο Αεριόφωτος Πειραιώς στη συνοικία των Εργοστασίων στον αριθμό "130" και τα αντίστοιχα γραφεία στον αριθμό "129". Παρατηρώντας τον τηλεφωνικό κατάλογο διακρίνουμε ονοματεπώνυμα εμπόρων, επιχειρηματιών και εργοστασιαρχών αλλά και απλών ιδιωτών. Το τηλέφωνο λ.χ. στην οικία του τότε Δημάρχου Πειραιώς Παύλου Δαμαλά ήταν το "172" ενώ για να καλέσει κάποιος το Δημαρχείο της Πόλης επικοινωνούσε με τον αριθμό "47". Ο αριθμός "8" αντιστοιχούσε στο Τζάνειο Νοσοκομείο ενώ το Ρωσικό Νοσοκομείο είχε τον τηλεφωνικό αριθμό "66". Η έπαυλις του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη στην Καστέλλα το τηλέφωνο "119" ενώ η γειτνιάζουσα έπαυλις του Οριγώνη τον αριθμό "174". Αντιστοίχως, το τηλέφωνο του Φρουραρχείου Πειραιώς ήταν ο αριθμός "2", το νεοσύστατο τότε Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων είχε τον αριθμό "78", ο Πυροσβεστικός Λόχος τον τηλεφωνικό αριθμό "9", το Ταχυδρομείο τον αριθμό "7", το Τελωνείο τον αριθμό "3", το Τηλεγραφείο τον αριθμό "65", το Α' Εργοστάσιο των Αδελφών Ρετσίνα τον αριθμό "88", η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων τον αριθμό "87", η εφημερίδα "Σφαίρα" τον αριθμό "36", το εργοστάσιο του Ευστάθιου Φινόπουλου τον αριθμό "197", το εργοστάσιο των Αδελφών Οικονομίδη τον αριθμό "195" κ.ο.κ.
Μετά τη δεκαετία του 1920, η χρήση του τηλεφώνου εξαπλώθηκε και οι συνδρομητές πολλαπλασιάστηκαν με βαθμό εκθετικό παρ'όλες τις δυσχέρειες και την ανεπάρκεια υποδομών / εγκαταστάσεων και τους συνεχόμενους άγονους ή αποτυχημένους διαγωνισμούς ανάθεσης των σχετικών έργων.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920, στα έργα εγκατάστασης αυτόματης τηλεφωνίας (ήτοι άνευ παρεμβάσεως τηλεφωνήτριας ή τηλεφωνικού κέντρου) πρωταγωνίστησε ο γνωστός επιχειρηματίας της εποχής Αλέξανδρος Δ. Ζαχαρίου, η Τεχνική Εταιρία του οποίου ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της γνωστής γερμανικής εταιρίας Siemens & Halske, αναλαμβάνοντας τη δημιουργία και τον εξοπλισμό όλων των τηλεφωνικών εγκαταστάσεων της χώρας!
_WM.jpg) |
| Μεσοπόλεμος - Τηλεφωνήτριες σε τηλεφωνικό κέντρο (Πηγή: Συλλογή Πέτρου Πουλίδη - ΕΡΤ) |
 |
| Μεσοπόλεμος - Τηλεφωνήτριες σε τηλεφωνικό κέντρο (Πηγή: Συλλογή Πέτρου Πουλίδη - ΕΡΤ) |
Κατ' αυτόν τον τρόπο λοιπόν, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, στον ημερήσιο πειραϊκό Τύπο δημοσιεύονταν διαφημιστικές καταχωρήσεις όπως η κάτωθι του "Αυτόματου Τηλεφώνου" της Ανωνύμου Ελληνικής Τηλεφωνικής Εταιρίας. "Η ετήσια συνδρομή περιλαμβάνοντας 500 εξερχομένας πραγματοποιηθείσας συνδιαλέξεις ανέρχεται εις δραχμές 2600 περίπου, εκάστη δε επί πλέον συνδιάλεξις στοιχίζει μια δραχμή περίπου. Διά κατοικίας συνιστώνται οι εγκαταστάσεις τύπου "ντουπλεξ"..." αναφέρει χαρακτηριστικά το κείμενο της διαφήμισης. Ο Πειραιάς και τα δυο Φάληρα (ήτοι το Παλαιό και το Νέο) ανήκαν βεβαίως στις περιοχές που είχαν πρόσβαση σε αυτή την υπηρεσία όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην κάτωθι καταχώρηση. Αξιοσημείωτο είναι δε το γεγονός πως καθήκοντα προέδρου στην τότε νεοσύστατη Ανώνυμο Ελληνική Τηλεφωνική Εταιρία (ΑΕΤΕ) - προδρόμου του σημερινού Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΟΤΕ) - είχε αναλάβει ο επί πολλά χρόνια συνεργάτης του Αλέξανδρου Ζαχαρίου, Αθ. Παπαθεοδώρου.
Η αύξηση των συνδρομητών οδήγησε μοιραία στην ανάγκη εκδόσεως τηλεφωνικών καταλόγων από την Ανώνυμη Ελληνική Τηλεφωνική Εταιρία. Ειδικότερα στον Πειραιά, οι τηλεφωνικοί κατάλογοι Αθηνών - Πειραιώς και Περιχώρων, όπως οι κάτωθι ενδεικτικά εικονιζόμενοι, αρχικά διανέμονταν στο Τηλεφωνείο το οποίο ως γνωστόν στεγαζόταν εντός του περικαλλούς Ταχυδρομικού Μεγάρου της πόλεως (Παλιό Ταχυδρομείο), ενώ αρκετά αργότερα ξεκίνησε η αποστολή αυτών μέσω ταχυδρομείου.
 |
| Κατάλογος Συνδρομητών Τηλεφώνου Αθηνών - Πειραιώς και Περιχώρων (έτος 1938) |
 | |
|
Το Παλιό Ταχυδρομείο του Πειραιά
Οι τηλεφωνικοί θάλαμοι της ΑΕΤΕ στον μεταπολεμικό Πειραιά
Κείμενο - Πηγές:
Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:
- Wikipedia
- Εφημερίδα Το Βήμα
- Τύπος Εποχής - Οδηγοί Πόλεως
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου