ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ [2013]

Οι επισκέψεις του φωτογραφικού φακού του παρόντος ιστολογίου στον εγκαταλειμμένο και ανενεργό σιδηροδρομικό σταθμό "Λαρίσ(σ)ης" επί της παραλίας λιμένος Πειραιώς ξεκίνησαν κατά το έτος 2010, όταν άλλωστε εκίνησε η σχετική συγκέντρωση, καταγραφή και παρουσίαση ιστορικών στοιχείων και αρχειακών φωτογραφιών σχετικών με τον υπό εξέτασιν παλαιό σταθμό, όπως αυτά παρουσιάζονται αναλυτικά στο σχετικό διαρκώς εμπλουτιζόμενο εικονογραφημένο αφιέρωμα υπό τον τίτλο "Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός του Αγίου Διονυσίου [1904]". 

Ως γνωστόν, ο υπό αναφορά ιστορικός σιδηροδρομικός σταθμός έχει πλέον περάσει από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 στη δικαιοδοσία του Δήμου Πειραιώς, δίχως όμως να έχουν υλοποιηθεί τα όποια σχέδια για τη δημιουργία Μουσείου Ρεμπέτικου Τραγουδιού, Πολιτιστικού Κέντρου, Χώρων Πρασίνου και Αναψυχής καθώς και Ποδηλατοδρόμων κατά μήκος των εγκαταλειμμένων γραμμών.

Η πρόσφατη μεταφορά δυο παλαιών ξύλινων αμαξών (βαγονιών) του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου (ΗΣΑΠ) από την πλατεία Κανάρη (Πασαλιμάνι) και από την πλατεία Καραϊσκάκη (Λεμονάδικα) δημιούργησαν έναν ακόμη ελκυστικό φωτογραφικό προορισμό στον άλλοτε πολυσύχναστο κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης του Πειραιώς.

Στο παρόν φωτογραφικό οδοιπορικό παρουσιάζονται μια σειρά φωτογραφικών καταγραφών, με χρήση διαφόρων τεχνικών επεξεργασίας, από την πλέον πρόσφατη επίσκεψή μου στον εν λόγω σιδηροδρομικό σταθμό κατά το μήνα Μάρτιο του έτους 2013.  

Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός Λαρίσ(σ)ης Πειραιώς είναι δίχως αμφιβολία επιβλητικός απ'όποια πλευρά κι αν τον κοιτάξεις, : 

Η βλάστηση και τα αγριολούλουδα της άνοιξης προσπαθούν να "καλύψουν" τις άδειες σιδηροδρομικές γραμμές.

Η σύγχρονη δίγλωσση πινακίδα ανεμίζει από τον δυνατό αγέρα που επικρατεί. Ας μη λησμονούμε πως ο συγκεκριμένος σταθμός, αρχικά ανακαινίστηκε για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων "Αθήνα 2004" και, εν συνεχεία, κατά τρόπο παράλογο, εγκαταλείφθηκε στη μοίρα του.

Μια βόλτα στην αποβάθρα του πέτρινου σταθμού, παρ'όλο που από το σημείο έχουν περάσει εκατοντάδες βάνδαλοι, αθίγγανοι και περιθωριακοί, αποκαλύπτει ορισμένες μικρές λεπτομέρειες:

Όπως λ.χ. το απομεινάρι από ένα παλαιό κουδούνι:

Ή ακόμα τις θαυμαστές μεταλλικές λεπτομέρειες της διακόσμησης των κολονών που υποστηρίζουν το στέγαστρο της αποβάθρας: 

Το κάτωθι εικονιζόμενο χαρακτηριστικό μαρμάρινο προσκυνητάρι για τη συλλογή δωρεών υπέρ του γειτονικού Ιερού Ναού του Αγίου Διονυσίου δεν έχει γλυτώσει από τη μήνη των βανδάλων: 

Μια ευρεία ασπρόμαυρη φωτογραφική καταγραφή της αποβάθρας του υπό εξέτασιν σταθμού:

Μοιραία φθάνει η στιγμή της φωτογράφησης ορισμένων λεπτομερειών από το εσωτερικό του κλειστού κτιρίου του πάλαι ποτέ πολυσύχναστου σταθμού:

 

Εκεί όπου κάποτε βρίσκονταν οι αίθουσες αναμονής των επιβατών και τα εκδοτήρια των εισιτηρίων, υφίστανται πλέον μονάχα συντρίμμια, εγκατάλειψη και ελάχιστες λεπτομέρειες που θυμίζουν την προγενέστερη χρήση του κτιρίου. Το εν λόγω κτίριο, ως γνωστόν, παρέμεινε για πολλούς μήνες, με την ανοχή των αρμοδίων αρχών, υπό την παράνομη κατάληψη των γνωστών παραβατικών αθίγγανων πληθυσμών (έτη 2009-2010), οι οποίοι βεβαίως κατά την προσφιλή τους συνήθεια βανδάλισαν και αποξήλωσαν πλήθος αντικειμένων από το κτίριο.

 

Πλησίον της αποβάθρας του εγκαταλειμμένου σιδηροδρομικού σταθμού, τα δυο παλιά ξύλινα βαγόνια των ΗΣΑΠ "συμπληρώνουν" το "στοιχειωμένο" τοπίο:

Όπως είναι εμφανές στις παραπάνω φωτογραφικές καταγραφές, εκτός από το κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού, και τα ξύλινα βαγόνια - τα οποία είχαν τροποποιηθεί για τη χρήση τους στις πλατείες που προαναφέραμε - φέρουν έκδηλα τραύματα της έκθεσής τους στους ανθρώπους. Το ότι πρόκειται για μνημειακά μουσειακά κομμάτια ουδείς το αμφισβητεί. 

Ποιος όμως έχει τη γνώση και τη βούληση να τα αποκαταστήσει και να τα αξιοποιήσει ως πολύτιμα εκθέματα σε ένα μουσείο σιδηροδρόμου;

Ξεμακραίνοντας λίγα μέτρα από το κτίριο του σταθμού επί της Ηετιώνειας ακτής, παρατηρούμε το σημείο όπου τερμάτιζαν οι σιδηροδρομικές γραμμές, ορισμένα εγκαταλειμμένα βαγονέτα μεταφοράς υλικών, κάποιους μικρούς γερανούς φορτοεκφόρτωσης, παρατημένο σιδηροδρομικό υλικό αλλά και μια παλαιά πινακίδα αξιοποίησης έργων του ΟΛΠ σε παλιές καλές ελληνικές δραχμές, έχοντας στο φόντο πάντοτε τα επιβατηγά πλοία των δρομολογίων για Κρήτη (στα λεγόμενα "Κρητικά" του λιμανιού).

Βαδίζοντας στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, παρατηρούμε την μεταλλική πεζογέφυρα που αντικατέστησε την πάλαι ποτέ "γέφυρα του ρεμπέτη", η οποία περνά πάνω από τις ανενεργές σιδηροδρομικές γραμμές ενώνοντας την Ηετιώνεια ακτή και τη συνοικία του Αγίου Διονυσίου με τη Δραπετσώνα. Μελανό σημείο, το τρομερά ακάθαρτο και πλήρες απορριμμάτων τοπίο, το οποίο δεν αλλάζει όσες εθελοντικές ή δημοτικές δράσεις καθαριότητας πραγματοποιηθούν, ως αποτέλεσμα του τεραστίου ελλείμματος παιδείας που χαρακτηρίζει την πόλη του Πειραιώς, το οποίο άλλωστε είναι έκδηλο σε όλες σχεδόν της εκφάνσεις και επιλογές των κατοίκων της εν λόγω πόλεως.

Η φωτογραφική επίσκεψη στον ερειπωμένο πάλαι ποτέ δακρύβρεχτο σιδηροδρομικό σταθμό της ξενιτιάς ολοκληρώνεται με μια ματιά στην πρόσοψη του κεντρικού κτιρίου, επί της Ηετιώνειας ακτής, εκεί όπου τα λογότυπα του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος - ΟΣΕ αντέχουν ακόμη στη φθορά του χρόνου και της εγκατάλειψης.

Κείμενο - Πηγές:

Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες έχουν ληφθεί από τις κάτωθι πηγές:

Ο σιδηροδρομικός σταθμός "Λαρίσης" παραλίας λιμένος Πειραιώς

Φωτογραφίες:

• Όλες οι φωτογραφίες του αφιερώματος ανήκουν στον γράφοντα το ιστολόγιο, διέπονται από κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας και προέρχονται από την προσωπική μου φωτογραφική σελίδα (ALL RIGHTS RESERVED).
• Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
• Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.