Pages

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 27, 2012

ΕΡΙΟΥΡΓΙΑ - ΤΑΠΗΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΓΛΟΥ [ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ]

Παραπλεύρως της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονα, στα Ταμπούρια του Κερατσινίου, στο οικόπεδο που ορίζεται από τις οδούς Κωνσταντινουπόλεως, Ανακούς, Αριστοτέλη Βαλαωρίτου και Σοφοκλέους, σε μια έκταση περίπου πέντε (5) στρεμμάτων, ο φωτογραφικός φακός κατέγραψε κατά το έτος 2021 το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο εριουργίας / κλωστοϋφαντουργίας Καχραμάνογλου

ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΚΑΧΡΑΜΑΝΟΓΛΟΥ

Η οικογένεια Καχραμάνογλου, με καταγωγή από τα Σπάρτα της Μικράς Ασίας, ασχολείτο με την παραγωγή χειροποίητων χαλιών από τις αρχές του 20ου αιώνα και μετέφεραν τις δραστηριότητές τους στον Πειραιά το 1922 μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Οι υιοί Δ. Καχραμάνογλου, κατά το έτος 1957, έλαβαν το συγκεκριμένο οικόπεδο έκτασης 5.066 τετραγωνικών μέτρων από το Υπουργείο Πρόνοιας με σκοπό την εγκατάσταση μονάδας παραγωγής (εργοστασίου) ταπητουργίας, του οποίου η παραγωγή χαλιών (ταπήτων) στηριζόταν σε 300 αργαλειούς. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, η συγκεκριμένη έκταση η οποία τότε παραχωρήθηκε από το υπουργείο, φέρεται να προοριζόταν αρχικά για κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, παιδική στέγη και άλλες εγκαταστάσεις οι οποίες θα αφορούσαν τους μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήδη κατοικούσαν στις λαϊκές κατοικίες των Ταμπουρίων Κερατσινίου. Στη συνέχεια, το εν λόγω εργοστάσιο μετατράπηκε σε υφαντουργείο παραγωγής κασμιριών, τα γνωστά Κασμίρια Μερινός, από το ομώνυμο μαλλί μερινό (merinos) με την σχετική πινακίδα να διακρίνεται ακόμη στο κτίριο του εγκαταλειμμένου εργοστασίου.

(Πηγή Εικόνας: http://kachramanoglou.gr/)

Ιστορικό τεκμήριο / διαφημιστική καταχώρηση των καλλιτεχνικών ταπήτων του εργοστασίου των Υιών Δ. Καχραμάνογλου από τις αρχές της δεκαετίας του 1930.


Την εποχή της μεγάλης ακμής της επιχείρησης, το κεντρικό σύνθημα των βιομηχάνων Αδελφών Καχραμάνογλου προς τις εκατοντάδες - κυρίως εργάτριες του εργοστασίου φέρεται να ήταν: "λιγότερο φαγητό, λιγότερος ύπνος, περισσότερη δουλειά".

(Πηγή Εικόνας: http://kachramanoglou.gr/)

Ιστορικό τεκμήριο από καταχώρηση στον τύπο του έτους 1958 με αναφορά στα εριοϋφαντουργικά εργοστάσιο "Μερινός" των Υιών Δ. Καχραμάνογλου αλλά και στην εξαγωγική δραστηριότητα που είχαν αναπτύξει σε Αίγυπτο, Συρία, Λίβανο και ΗΠΑ.

Έτος 1958 - Εργάτριες στο Εργοστάσιο Καχραμάνογλου


Κατά το έτος 1965, το εργοστάσιο υπέστη σημαντικές ζημιές από μια πυρκαγιά:

Έτος 1965 - Απόκομμα Τύπου Εποχής

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, η εταιρεία μπήκε σε τροχιά σταδιακής ύφεσης μέχρι τη χρεοκοπία της και το κλείσιμο του εργοστασίου το 1992.

Έκτοτε ο αναξιοποίητος χώρος του εργοστασίου, ο οποίος είχε αγοραστεί από τον Δήμο Κερατσινίου έναντι αστρονομικού ποσού, αποτελεί για πάνω από δυο δεκαετίες "μήλον της έριδος" καθώς αρχικά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, υπό μάλλον αδιαφανείς διαδικασίες, ιδιωτικός επιχειρηματικός όμιλος αγόρασε το χώρο σε πλειστηριασμό, για να κατασκευάσει κτιριακό συγκρότημα καταστημάτων, γραφείων και διαμερισμάτων συνολικού εμβαδού άνω των 10.000 τετραγωνικών μέτρων, αλλά οι αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής και διαφόρων οργανώσεων το απέτρεψαν. 

Οι κάτοικοι της περιοχής και διάφοροι φορείς έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να αποδοθεί μέρος του εργοστασίου ως χώρος αναψυχής και πρασίνου σε μια αρκετά βεβαρημένη από τσιμέντο και κατασκευές περιοχή, ένα μέρος του εργοστασίου θα μπορούσε να διατηρηθεί ως μουσείο βιομηχανικής κληρονομιάς ενώ προβλέπεται και η δημιουργία υπογείων χώρων στάθμευσης.

Κατά καιρούς επίσης το φως της δημοσιότητας έχουν δει σχέδια που προορίζουν το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο για άλλες χρήσεις, όπως λ.χ. τη δημιουργία / μεταστέγαση των ΤΕΙ, συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο κλπ. Αντιδράσεις υπήρξαν την περίοδο 2010 - 2011 όταν υπήρξε ενδιαφέρον εξαγοράς του ακινήτου από μεγάλο όμιλο supermarket. Λίαν προσφάτως, στις αρχές του 2012, προκηρύχθηκε από τον ενιαίο πλέον Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας διαγωνισμός που αφορά την παροχή υπηρεσιών συμβούλων για την αξιοποίηση του ακινήτου / οικοπέδου του πρώην Εργοστασίου Καχραμάνογλου  - συνολικού προϋπολογισμού 60.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ - ως ένα πρώτο βήμα για την περαιτέρω εμπορική αξιοποίηση / δημοπράτηση έργου στο χώρο του εργοστασίου το οποίο αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του Δήμου (βλέπε τη σχετική προκήρυξη εδώ). Βέβαια η αντιπολίτευση του Δήμου καθώς επίσης κάτοικοι και διάφοροι φορείς τονίζουν πως εδώ και μια οκταετία ο Δήμος - αλλά και η τελευταία εκλεγμένη δημοτική αρχή - έχει δεσμευτεί για τη δημιουργία χώρου πρασίνου και κοινωφελών χρήσεων στο εν λόγω οικόπεδο. 

Αντί επιλόγου, ορισμένες χαρακτηριστικές retro καταχωρήσεις των Κασμηρίων "Μερινός" από τον τύπο της δεκαετίας του 1960-1970:








Κείμενο - Πηγές:

Το κείμενο είναι πρωτότυπο, προϊόν προσωπικής έρευνας, προσωπικής εργασίας και προσωπικών εκτιμήσεων. Στοιχεία και πληροφορίες ελήφθησαν από τις κάτωθι πηγές:
Φωτογραφίες:
  • Οι ιστορικές φωτογραφίες παρατίθενται για εκπαιδευτικούς σκοπούς - κάθε νόμιμο δικαίωμα ανήκει στους νομίμους κατόχους αυτών.
  • Όλες οι σύγχρονες φωτογραφίες του αφιερώματος ανήκουν στον γράφοντα το ιστολόγιο, διέπονται από κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας και προέρχονται από την προσωπική μου φωτογραφική σελίδα (ALL RIGHTS RESERVED).
  • Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
  • Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

1 σχόλιο:

  1. Το 1991μολις είχα απολυθεί από το στρατό 20 χρόνων,για ενάμισι χρόνο είχα την Τιμή να δουλέψω σε αυτό το εργοστάσιο που πλέον είχε μετονομαστεί τότε σε ΣΜΙΛΗ ΑΒΕΤΝΕ. Όλοι οι εργαζόμενοι ήταν εξαιρετικοί και δε θα ξεχάσω ποτέ την ταπεινότητα και τον σεβασμό που μου έδειξαν, όπως και επίσης ο Διευθυντής του εργοστασίου κος Αθανασόπουλος Αθανάσιος.Ο Θεός να τον Αναπαύσει.Ευχαριστώ πολύ όλους για την άψογη συμπεριφορά και συνεργασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή