ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ [2012]

Ένα από τα πλέον ζεστά απογεύματα του φετινού (2012) καλοκαιριού, με τον υδράργυρο σταθερά πέριξ των 40 βαθμών, δεν εμπόδισε πλήθος κόσμου να συρρεύσει και να γεμίσει σχεδόν ασφυκτικά το Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" στο Βύρωνα για να παρακολουθήσει το stand-up music show με τίτλο "Κι όποιον πάρει ο Χάρης" που παρουσίασε ο Χάρρυ Κλύνν. Λίγο η προσιτή τιμή του εισιτηρίου εισόδου στην παράσταση, λίγο το ότι έχει "ξεμείνει" πολύς κόσμος στο "κλεινόν άστυ" καλοκαιριάτικα, το Θέατρο Βράχων, σχεδόν στα μέσα Ιουλίου, γέμισε με το που άνοιξαν οι πόρτες στις 20.30.

Ο γράφων το ιστολόγιο μεγάλωσε έχοντας γνώση του έργου του κατά κόσμον Βασιλείου Τριανταφυλλίδη, ειδικά όσα αναφέρονταν στην περίοδο της δεκαετίας του 1980-1990, από τις "Πατάτες" (1981) και το "Έθνος Ανάδελφον" (1985) μέχρι το μνημειώδες "Ραντεβού με την Εισαγγελία" (1989) και τη "Γρανίτα από Τζατζίκι". Οι δίσκοι "κοπιάρονταν" σε αναλογικές κασέτες και "έπαιζαν" στα walkman που με συνόδευαν σε σχολικές εκδρομές. Πλέον η τεχνολογία έχει κάνει άλματα προόδου και όλη η σχετική συλλογή υπάρχει ψηφιοποιημένη σε mp3. Συνέχισα πάντοτε να παρακολουθώ τόσο τις δισκογραφικές του δουλειές, όσο και τις κινηματογραφικές, τις όποιες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, τη σχέση του με τη ζωγραφική και τη συγγραφή κειμένων, και εσχάτως τον τρόπο σκέψης του και τις απόψεις του μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα οποία χρησιμοποιεί. Ουδέποτε όμως είχε τύχει και είχα επιδιώξει να τον παρακολουθήσω σε κάποια ζωντανή παράσταση μέχρι και εχθές. 

Στο Θέατρο Βράχων λοιπόν, χθες 11 Ιουλίου 2012, ο Χάρρυ Κλύνν παρουσίασε ένα κατά κύριο λόγο μουσικό πρόγραμμα, εμπνευσμένο από την ατμόσφαιρα των παλαιών μπουάτ, στις οποίες άλλωστε και ο ίδιος εργάστηκε για αρκετά χρόνια στο ξεκίνημα της καριέρας του. Ο ίδιος και η αξιόλογη μουσική ομάδα που βρίσκεται πλάι του, συνοδευόμενοι από ζωντανή ορχήστρα και κάποια οπτικοακουστικά spots, παρατάχθηκαν καθήμενοι εμπρός στο κοινό δίκην κομπανίας και ερμήνευσαν επιλεγμένα έντεχνα και λαϊκά ελληνικά τραγούδια. Αντιλαμβάνομαι ότι αρκετοί υποστηρικτές και fans του Χάρρυ Κλύνν απογοητεύτηκαν από το γεγονός ότι περίμεναν άλλο ένα από τα γνωστά stand-up comedy shows, με πολλά αστεία, σάτιρα και βωμολοχίες αλλά εν τέλει παρακολούθησαν κάτι σχετικά "διαφορετικό" το οποίο σε καμία περίπτωση δε μπορεί να θεωρηθεί "επιθεώρηση". Αν και δεν τυγχάνω γνώστης και λάτρης της ελληνικής λαϊκής και έντεχνης μουσικής, αφοσιώθηκα στην ακρόαση λαοφιλών τραγουδιών - μερικά εκ των οποίων είναι άγνωστα σε μένα - προσπαθώντας να αντιληφθώ τον βαθύτερο σκοπό της εκάστοτε επιλογής.

Πέραν βέβαια του μουσικού τμήματος της παραστάσεως, υπήρξαν και οι απαραίτητες "δόσεις" γέλιου, με τους γνωστούς σατιρικούς και σαρκαστικούς stand-up μονόλογους του Χάρρυ Κλυνν, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν από το κλασικό και διαχρονικό αιχμηρό χιούμορ του καλλιτέχνη, συχνά διανθισμένο με τις απαραίτητες βωμολοχίες. Άλλωστε ο περισσότερος κόσμος, κακά τα ψέματα, κάτι τέτοιο ανέμενε και μάλιστα κατά το πρώτο μέρος της παράστασης κάποιος ανυπόμονος θεατής από το άνω απέναντι διάζωμα, δε δίστασε και να το φωνάξει σε κάποια στιγμιαία παύση του προγράμματος :"Να γελάσουμε και λίγο ρε Χάρρυ!!!". 

Ουδείς αμφισβητεί πως ο ελληνικός λαός, ανεξαρτήτου μορφώσεως και παιδείας, έχει ανάγκη να "γελάσει" για να "ξεχαστεί" από τις καθημερινές δυσκολίες, την κρίση, το Μνημόνιο και την Τρόικα, τα "χαράτσια", τα εκκαθαριστικά σημειώματα, τις οφειλές και την κάθε λογής ταλαιπωρία που παρουσιάζει η ζωή του. Πλην όμως ο καλλιτέχνης προσπάθησε μέσα από τον στίχο συγκεκριμένων επιλεγμένων τραγουδιών που επέλεξε να ερμηνεύσει ο ίδιος και οι συνεργάτες του να επιδιώξει την προώθηση κάποιων μηνυμάτων περί αφύπνισης. Από τα μικρόφωνα λοιπόν που είχαν στηθεί στο Θέατρο Βράχων παρέλασαν επιτυχίες του Ρασούλη, του Παπάζογλου, του Ξυλούρη και πολλών άλλων. Ο Χάρρυ Κλυνν βέβαια δεν παρέλειψε να τραγουδήσει, συνοδεία του πολυπληθούς κοινού, μερικές διαχρονικές δικές του επιτυχίες όπως το "Μαλακά πιο μαλακά" στη νέα του εκδοχή, το ισπανικής χροιάς "Παραπάει το Πράγμα" από το δίσκο "Να'την, Φάτην" του 1987, το "παιδικό" αλλά πλήρες νοημάτων "Ουγκαγκα μπουμ μπουμ" αλλά και μερικές νέες δουλειές του από τον καινούργιο δίσκο που αναμένεται να κυκλοφορήσει συντόμως.

Από την παράσταση δεν έλειψε και το "απαραίτητο" show του Χαράλαμπου Τραμπάκουλα, ενώ εξαιρετική ήταν η ερμηνεία του συνεργάτη του Χάρρυ Κλύνν Δαμιανού Νικολαίδη στο ρόλο της πόντιας γιαγιάς, η οποία συγκίνησε ακόμη και όσους δεν καταλαβαίνουν "ποντιακά" με τα όσα ανέφερε περί ξεριζωμού και χαμένων πατρίδων. Ο ίδιος ο Χάρρυ Κλύνν είχε προαναγγείλει από την αρχή ότι θα παρουσιάσει και κάποια ποντιακά τραγούδια στο πρόγραμμα, πράγμα το οποίο συνέβη στο δεύτερο μέρος της παράστασης, συνοδεία ποντιακής λύρας. 

Στο πολιτικό σχόλιο ο Χάρρυ Κλύνν καυτηρίασε ιδιαιτέρως τον Αντώνη Σαμαρά, την "επαναδιαπραγμάτευση", τον Ευάγγελο Βενιζέλο, λίγο την ΔΗΜΑΡ, αστειεύτηκε αρκετά με τον Δήμαρχο της πόλης του Βύρωνα, χρησιμοποίησε ορισμένα νέα ευφυή αλλά και αρκετά παλαιά και "χιλιοειπωμένα" σχόλια και ατάκες όπως λχ. το ότι φωταγωγήθηκε το Καστρί όταν ο ΓΑΠ είπε "μπαμπά" στα δέκα του χρόνια. Επίσης ανήγγειλε την παρουσία βουλευτών στην παράσταση δίχως να τους κατονομάσει για ευνόητους λόγους όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, έκανε μεγάλες αναφορές - σατιρικές και μη - στη σύζυγό του Χαρίκλεια και τα πενήντα χρόνια έγγαμου βίου τους, έφερε στο κέντρο του θεάτρου τον μικρό γιο του Χρήστου Ιακώβου ο οποίος παρακολουθούσε από την πρώτη σειρά την παράσταση (ο Χάρρυ Κλύνν τον προσφώνησε μεγάλο προπονητή λησμονώντας μάλλον ότι έχει αποκλειστεί από τον αθλητισμό για την ανάμειξή του στις γνωστές υποθέσεις αναβολικών και dopping) και βεβαίως δεν είπε λέξη για τον Τσίπρα ή το ΚΚΕ. 

Η παράσταση τελειώνει με μια επιλογή από το ρεπερτόριο του Νότη Σφακιανάκη (!) και το τραγούδι "Πρόβατα". Μάλιστα ο Χάρρυ Κλύνν παραφράζει τμήμα από το ρεφρέν του τραγουδιού επιμένοντας ότι "λύκοι δεν θα υπάρχουν όσο δεν υπάρχουν πρόβατα". Με αυτή τη φράση έκλεισε και η παράσταση, περασμένα μεσάνυχτα αφήνοντας σε όσους δύνανται να σκεφτούν έναν προβληματισμό όσον αφορά ποίοι είναι οι πραγματικοί και ποιοι οι "καμουφλαρισμένοι" λύκοι και ποία τα πραγματικά πρόβατα.

ΥΓ> Ακόμη αδυνατώ να κατανοήσω τον λόγο για τον οποίον όποιος κάνει μια ηλεκτρονικού τύπου κράτηση εισιτηρίου στην Ελλάδα τιμωρείται αρχικά με 1 ευρώ επιπλέον κόστος (ήτοι 10% στη συγκεκριμένη παράσταση) και επίσης με το εκτυπωμένο αποδεικτικό αγοράς μέσω internet οφείλει να στηθεί εκ νέου σε ουρά έξω από τον χώρο της παράστασης για να προμηθευτεί το εισιτήριο εισόδου. Κάποιοι πρέπει να ξαναδιαβάσουν τις βασικές αρχές που διέπουν το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις ηλεκτρονικές συναλλαγές διότι είναι εμφανέστατα "αδιάβαστοι".