Ο Στέλιος Σκοπελίτης, στην εισαγωγή του εξαιρετικού φωτογραφικού του λευκώματος που φέρει τον τίτλο "Νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας και του Πειραιά" τονίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής: "...φωτογραφίζοντας παρατήρησα πως τα περιστέρια δεν κουρνιάζουν στις πολυκατοικίες παρά στα κεραμίδια και στα ακροκέραμα..."
Ο μεγάλος ζωγράφος, καλλιτέχνης και διανοητής Γιάννης Τσαρούχης, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά, δίδει τη δική του εκδοχή:
"Γεννήθηκα στον Πειραιά σε νεοκλασικό σπίτι. Εκείνο τον καιρό δε μιλούσαμε ακόμα για ομορφιά και αναλογίες. Τα σπίτια αυτά ήταν σκηνικά ξενόφερτα. Σιγά σιγά όμως, τα βαυαρικά ή ιταλικά αυτά σπίτια γινήκανε ελληνικά. Όχι μόνο από τους ενοίκους. Τα ʽκανε δικά της η μαστοράντζα και οι Έλληνες αρχιτέκτονες που άρχισαν να τα σχεδιάζουν όταν έφυγαν οι Βαυαροί. Όλη μου η ζωή είναι συνδεδεμένη μʼ αυτές τις προσόψεις, μʼ αυτά τα εσωτερικά...
"Γεννήθηκα στον Πειραιά σε νεοκλασικό σπίτι. Εκείνο τον καιρό δε μιλούσαμε ακόμα για ομορφιά και αναλογίες. Τα σπίτια αυτά ήταν σκηνικά ξενόφερτα. Σιγά σιγά όμως, τα βαυαρικά ή ιταλικά αυτά σπίτια γινήκανε ελληνικά. Όχι μόνο από τους ενοίκους. Τα ʽκανε δικά της η μαστοράντζα και οι Έλληνες αρχιτέκτονες που άρχισαν να τα σχεδιάζουν όταν έφυγαν οι Βαυαροί. Όλη μου η ζωή είναι συνδεδεμένη μʼ αυτές τις προσόψεις, μʼ αυτά τα εσωτερικά...
Από πόρτα με αέτωμα από τραβηχτό σοβά που σκέπαζε μαύρη κουρτίνα, είδα να βγαίνει το πρώτο λείψανο που θυμάμαι στον Πειραιά. Η κόρη του πεθαμένου είχε ξέπλεκα τα ξανθά της μαλλιά και άπλωνε το χέρι της στη νεκρόκασα. Οι γριές έκριναν αν τον κλαίει καλά και αρκετά την ώρα που τον σηκώνανε… Από τα ανοιχτά παράθυρα έμπαινε το ασημένιο φως του Πειραιά. Πίσω από τους θριγκούς αυτών των κτιρίων είδα πολλές φορές, γεμάτος από τη γνωστή παιδική πλήξη και μελαγχολία, το αιώνιο μυστήριο του ουρανού και των σύννεφων… Όταν αργότερα άρχισαν να τα γκρεμίζουν τα σπίτια αυτά ένα ένα, αισθάνθηκα ότι ξήλωναν την ίδια μου τη ζωή..."
"Μεγάλο μέρος της καταστροφής που έκανε η Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα οφείλεται στην ανοχή των συνταγματαρχών. Αλλά η αδιαφορία για το τοπίο και η ακαλαισθησία δεν μπήκαν δυστυχώς στον Κορυδαλλό μαζί τους..."
"Η ιστορία των πόλεων είναι η ιστορία της ανθρωπότητας. Μέσα από τη μορφή που διατηρεί κάθε πόλη, διαβάζεις τις αξίες, την παράδοση, τον πολιτισμό που την δημιούργησε. Τα κίνητρα των ανθρώπων, τον σεβασμό ή την ασέβεια, το θάρρος ή τον εγωισμό αυτών που την κατοίκησαν και την κατοικούν."
Αριστομένης Προβελέγγιος
Φωτογραφίες:
- Όλες οι φωτογραφίες του αφιερώματος ανήκουν στον γράφοντα το ιστολόγιο, διέπονται από κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας και προέρχονται από την προσωπική μου φωτογραφική σελίδα (ALL RIGHTS RESERVED).
- Απαγορεύεται ρητά η χρήση, προβολή, αντιγραφή ή/και αναδημοσίευση με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο.
- Όσοι παρανομούν διώκονται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας.


![ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΑ [ΟΔΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ]](https://live.staticflickr.com/65535/4484504438_aec2b371fd_z.jpg)



![ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΑ [ΟΔΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ]](https://live.staticflickr.com/65535/4483857619_d50c3c03d0_z.jpg)


















![ΟΔΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ 149 [ΠΡΩΗΝ ΟΙΚΙΑ ΧΑΝΔΡΗ]](https://farm2.staticflickr.com/1639/26096595333_dfd19f906c_z.jpg)
![ΟΔΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ 149 [ΠΡΩΗΝ ΟΙΚΙΑ ΧΑΝΔΡΗ]](https://farm2.staticflickr.com/1560/26427903740_93257a739f_z.jpg)



ΦΙΛΕ MLP,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ, ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ. Η "ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ" ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, Η ΟΙΚΟΔΟΜΗ, ΤΣΑΛΑΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΠΙΟ, ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ, ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΑ ΚΤΙΡΙΑ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙΑ. Η ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ ΔΟΜΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΙΣΧΥΑΝ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΑΙΓΥΠΤΟ (ΤΥΧΑΙΟ?)...ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΧΑΛΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΩ ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΕΚΕΙ ΘΑ ΚΟΥΡΝΙΑΖΑ(ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ TA ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΓΟΥΣΤΟ)!
KOSTAS
τα βλέπουμε καθημερινά στο δρόμο μας... τα προσπερνάμε... πολλές φορές κοιτάμε μόνο χαμηλά αφοσιωμένοι στον προορισμό μας και μόνο. Ξεχάσαμε πως για να δούμε λίγο ουρανό πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας ψηλά... εκεί όπως είδαμε μέσα από τις φωτογραφίες σου υπάρχουν και άλλες ομορφιές! σε ευχαριστώ...
ΑπάντησηΔιαγραφή